‘Karadeniz damarım var’
Seti olmadığı bir gün söyleşi için İstanbul’a geliyor. Dizideki sert bakışları büsbütün canlandırdığı karakterden kaynaklanıyormuş, kendisi çok güler yüzlü. Onu yakından tanımak için başlıyoruz muhabbete…
◊ Her yerde hakkında farklı bilgiler okudum. Lakin bildiğim kadarıyla Karadenizlisin…
Evet.

◊ Karadeniz damarın var mı?
Net, Karadeniz damarım var.
◊ Nedir mesela?
O damar dobralığı, dürüstlüğü temsil eder. Gerektiği yerde öfkeni lisana getirebilmek hoş bir durum. Lakin bunu denetim etmek de gerekiyor.
◊ Karadeniz’in hırçın dalgaları üzere bazen iniş çıkışlı, bazen de sakin yanların var mı?
Evet, başlarda ‘Yengeç burcu olduğum için mi sanki böyleyim’ diyordum fakat anladım ki bu muhakkak doğduğum, büyüdüğüm coğrafyanın özellikleri. Karadeniz’in havası daima kapalı, gri bir tonun olması insanı biraz agresifliğe yakın kılıyor. Hislerini sert yaşıyorsun. Duygusal, romantik taraflarını da çok uçlarda yaşıyorsun. Bu ortada Karadeniz beşerinin merhametinden, vicdanından da bahsetmemiz gerektiğine inanıyorum ben.
◊ Seni hayat içinde dalgalandıran şeyler neler?
Haksızlığa karşı çok fevri davranabiliyorum. Sevmediğim birine karşı bile bir ortamda haksızlık yapılıyorsa tüylerim diken diken oluyor, onun yanında yer alıyorum.
◊ Pekala, kendinde neleri değiştirmek isterdin?
Kendimi anlatmakta zorlanan biriyim. Güzel hissettiğim vakitlerde kendim ve etrafım için çok eğlenceli olabiliyorum. Düzgün hissetmediğim vakit bu karşı tarafa çok fazla geçiyor. Tatsız tuzsuz olabiliyorum, tekrar Karadeniz insanı işte, iki ucumda çok sağlam. Bunu değiştirmek isterdim.
◊ Hayatının hiç ‘Bitti’ dediğin anda tekrar başladığı oldu mu?
‘Olmuyor herhalde’ dediğim anlar oldu. Ancak o duyguya takılmayıp oluruna bıraktığında güzel şeyler başına geliyor. Hiç ‘Bitti’ demedim, ‘Buradan başlayıp devam edeceğiz artık’ dedim. O yüzden aslında hayat içinde daima uğraştım. Olmayacak diye düşündüğüm periyotlarda yeni uğraşlar bulup kendime bir şeyler katmaya, düzgün hissetmeye çalıştım. Daima uygun hissetmekle ilgileniyorum aslında.
◊ Oyunculuk dışında neler yaparsın?
Yemek yemeyi çok seviyorum lakin mutfakla ilgili olmayı da isterdim, başaranlara imreniyorum. İnsanı geliştiren, zihni boşaltan bir şey olduğunu düşünüyorum. Müziği ve onu takip etmeyi seviyorum. Müzik bence bir seyahat, bir yere gidiyor, onun peşinde onu takip ediyorum. Aslında yaşamayı seviyorum.
‘İlişki teklifi alıyorum tabii’
◊ Son işine başlamadan toplumsal medyada 50 bine yakın takipçin vardı. Artık takipçin 700 binden fazla… Tanınmayı sevdin mi?
Bunu bence herkes sever. Benim açımdan bir dezavantajı olduğunu da zannetmiyorum. Ben mesleğimi çok seviyorum, daha yeterli rollerle buluşmak istiyorum ve bu hususta tasa etmek istemiyorum.
◊ Ne kadar toplumsal medya insanısın?
Sosyal medya insanı değildim fakat diziyle birlikte o denli olmaya başladım. Fanlar ortasında “Onur Abi’nin ekran mühleti benimle yarışır” diyenler var. Telefon elimde mi daima sanki diye bazen utanıyorum ve bununla bir aydır çaba ediyorum. Mesela X’e üç gün giriyor, başka günler girmemeye çalışıyorum.
◊ Ahlaksız teklif alıyor musun?
İlişki teklifi alışılmış alıyorum fakat ahlaksız teklif olarak yorumlamam o teklifleri.
◊ Bir teklif ne vakit ahlaksız olur?
Ahlaksız olması için bana kaba saba, nahoş bir yerden bir şeyler yazması, ısrarla taciz boyutuna vardırması lazım.
◊ Oradan biriyle tanışıp bağ yaşama talihin olur mu?
Daha genç vakitlerimde “Asla yapmam” dediğim şeyleri çok yaptım. O yüzden hiçbir şey için asla demiyorum fakat kaçınmaya
çalıştığım bir yer orası. Tanışmadığım, toplumsal bir yerde görmediğim biriyle sanal bir platform üzerinde münasebet geliştirmekten kaçınıyorum.
‘Bana uygun hissettiren yerlerde ve beşerlerle olmayı seviyorum’
◊ İnternette birtakım yerlerde evli, kimi yerlerde bekâr yazıyor. Bunu bir netleştirsek…
Çok hoş soru, aydınlığa kavuşturacağız: “Google’da evli görünüyorsun” diyenler oluyor. Hiç evlenmedim, o bilgiler yanlış.
◊ Hayatında biri var mı?
Sevgilim yok. Aşk bazen olabilir üzere oluyor lakin olmuyor.

◊ Neden? Kriterler mi çok yüksek?
Yok, aşk sıkıntısıyla ilgili ağır, daha gerçek fikrim, hislerim olduğu için bu türlü olabilir. Gerçek aşka ulaşmak üzere şeylerle ilgilendiğim için aşk yaşayamıyor olabilirim.
◊ Seni ne tesirler?
Spesifik kriterlerim yok. Yalnızca aşkla ilgili de değil. Bana âlâ hissettiren yerlerde ve beşerlerle olmayı seviyorum. Bağlarda de o denli. Yeterli hissetme kriterim de kalbimle çok alakalı.
‘İstanbul cezbedici ve heyecan vericiydi’
◊ Nasıl bir ailede büyüdün?
Trabzon’da doğup büyüdüm. Öğretmen bir ailenin çocuğuyum. Üniversiteyi kazanınca maden mühendisliği okumaya Adana’ya gittim. İki yıl okumaya çalıştım. Çalıştım diyorum zira istemediğim şeyleri yapma konusunda çok zorlanıyorum. O sebeple o devir bir yandan amatör tiyatro yapmaya başladım. Oradaki hocam Şahin Kelleci “Sen konservatuvar imtihanına girsen kesin kazanırsın” dedi. Hazırlandım ve konservatuvara girdim. Adana’da konservatuvar okudum, bitince de İstanbul’a gittim.
◊ İstanbul senin için korkutucu muydu?
Aslında cezbedici ve heyecan vericiydi. İstanbul’u öğrenmeye, tanımaya, dalı anlamaya çalışmak biraz zorlayıcıydı. Zira burada okuyan öğrenciler İstanbul’u, bölümü biliyordu.
◊ Seni ‘Seksenler’ dizisiyle tanıdık. Orada dokuz dönem ve yüzlerce kısım rol almışsın. O kadar uzun mühlet bir karakteri canlandırmak oyuncuyu körelten bir şey değil mi?
Körelten ve yorucu bir şey lakin ‘Seksenler’ dizisi çalışma şartları itibariyle çok rahattı; sit-com’du, platoda çekiliyordu, haftanın iki günü çalışıyorduk… Bu sayede tiyatro yapıyordum, o da bana yeterli geliyordu.
◊ 29 yaşından 39 yaşına kadar bir işte rol alınca hiç ‘En verimli yıllarımı tek bir işe verdim’ diye düşünmedin mi?
Tam da bu dediğini düşünüp dördüncü dönemden sonra diziden ayrıldım, “Bunun için mi konservatuvar okudum, öbür rollerle buluşmak istiyorum” dedim. ‘Klavye Delikanlıları’ diye bir işe başladım, 13 kısım oynadım. ‘Seksenler’e nazaran yorucuydu. O bitince ‘Seksenler’ için teklif geldi, seyirci de çok istiyordu, geri döndüm ve benim için aslında orası çok kıymetli bir deneyim oldu.
‘İlk görüşte değil, tanıştıktan sonra beğenilen biriyim’
◊ Fotoğraflarına iltifatlar yazanlar olmuş. Bayanlar tarafından daima beğenilir miydin, yoksa yeni işin tesiri mi?
İlk görüşte beğenilen değil, tanıştıktan sonra beğenilen biri oldum. Ben birini beğendiysem ‘Bir konuşsak beni beğenir’ diye düşünüyordum ve sonunda beğeniliyordum.
◊ Senin için “Yansın buralar, bu nasıl bir adam”, “Yok bu türlü güzellik” üzere yorumlar yapmışlar. Bunları okuyunca ne hissediyorsun?
Çoğunda kahkaha atarak gülüyorum.
◊ Doğruyu söyle, hiç aynanın karşısına geçip ‘Seksiyim’ demiyor musun?
‘Çok yakışıklıyım’ falan üzere bir durum olmuyor. Hatta bazen troll’lendiğimi (kandırıldığımı) düşünüyorum. Palavra yok, bazen inandığım da oluyor. Lakin gülme sebebim de şu; benim fanlarım biraz akıllı, mesela güzelliği abarttıkları şeyler oluyor. Bence onlar da bunları yazarken gülüyorlar, sahiden o denli gördüklerinden değil fakat sevdikleri bir şey var benimle ilgili.
◊ “Gözleri mecnun meczup bakıyor” diye bir yorum okudum. O denli bir tarafın var mı?
Dizide canlandırdığım karakter o denli lakin ben Trabzonlu olduğum için o Karadeniz beşerinin yapısı bende de var. Münasebetiyle onu yansıtmaya çalışırken çok doğal bir yerden yakalayabiliyorum o fevriliği. Ancak ben canlandırdığım karakter kadar fevri, denetimsiz, öfkeli biri değilim. Gözlerimin meczup mecnun bakması muhakkak rolle ilgili.
‘Kendimle tekrar buluştum’
◊ Artık neler yapıyorsun?
‘Taşacak Bu Deniz’ devam ediyor.
◊ Öyküde kan davası ve kuvvetli bir aşk var. Sence aşk pürüz tanır mı?
Kişiye nazaran değişir. Kalbini, hislerini dinleyen biri için aşk her şeyi yapabileceği bir şeye dönüşebilir.
◊ Canlandırdığın karakterin ismi
‘Gezep’. Manası ne?
Karadeniz’in kimi bölgelerinde yaygın bir isim. Trabzonlu bir arkadaşım, “Babaannem bize kızdığında ‘Gezeplik etme’ diye çağırırdı” demişti; yaramazlık, haylazlık yapan, yerinde duramayan, bela olabilen şey. ‘Gezep’ gazaptan da geliyor deniyor.
◊ Bu karakter sana ne tabir ediyor?
Yıllar sonra tekrar doğduğum yere gidip bir karakter oynamak benim için çok hoş. Kendimle tekrar buluştuğum, çocukken dolaştığım, denize girdiğim yerlerde sahne çekiyorum. Trabzon’da çocuklar “Gezep Abi” diye koşarak geldiklerinde ortalarında kendimi görüyorum. Kendim olmak, özüme dönmekle ilgili çok deneyim yaşadığım bir karakter. Benim için çok şey tabir ediyor.
◊ Pekala, ailen orada mı yaşıyordu?
Evet, ailem orada. Tekrar onların yanına dönmüş oldum.
◊ Sence bu iş neden bu kadar sevildi?
Hem senaryonun gücü, hem sağlam bir grup olması…