Göğüs altından açılan elbiseler, uzun ve hacimli etekler, korseler, kabarık kollar, dantel dokular, inciler… Sevilen ve Türkiye’de de çok izlenen ‘Bridgerton’ dizisiyle birlikte moda sahneleri de regencycore estetiğini romantik, pastel ve masalsı bir dünyayla popülerleştirdi. Alışılmış bugün konuştuğumuz regencycore denen bu tarz, o balo salonlarından biraz uzaklaşmış durumda. 2026 yorumu daha az romantik, daha karanlık ve daha gotik.

Bu yüzden regencycore artık romantik bir ‘dönem elbisesi’ manasına gelmiyor. Bilakis oranlarla ve ayrıntılarla kurulan, birden fazla vakit gündelik hayata adapte edilebilir bir tarz lisanı kelam konusu. Kollar hacimli ve dramatikse -ki 2026 koleksiyonlarında bunu sıkça görüyoruz- eteklerde şuurlu bir dengeleme var. Kimi vakit bu istikrar daha sade formlarla sağlanıyor, bazen de etekler bilhassa devasa yapılıyor, kollar sakinleşiyor. Silüet bazen korselerle belirginleştiriliyor, bazen de büsbütün hür bırakılıyor. Renk paletiyse besbelli halde değişmiş durumda: Romantik pasteller yerine birden fazla vakit siyah, lacivert ve gri üzere karanlık tonlar tercih ediliyor. Danteller,
kabarık etekler, vatkalı kollar, kurdele ayrıntıları ve korseler bu tarzın 2026’daki ana aktörleri. Mary Jane babetler, örgü saç aksesuarları ve uzun dantel eldivenlerse tamamlayıcı ögeler.

Sertlik hissi…

Her ne kadar dizi, bu estetiğin tanınan yüzü olmaya devam etse de regencycore’un bugünkü halini kırmızı halıda da net bir biçimde görüyoruz. Bilhassa ‘Uğultulu Tepeler’ prömiyerinde Margot Robbie’nin giydiği Dilara Fındıkoğlu imzalı tasarım bu dönüşümü çok güçlü bir yerden anlatıyor. Regencycore estetiği burada romantik bir süs üzere kullanılmıyor; daha karanlık, daha ‘gergin’ bir yerden ele alınıyor. Korsenin vücudu saran yapısı, transparan yüzeyler ve görünen balenlerle birlikte güçlü lakin rahatsız etmeyen bir sertlik hissi var. Elbisenin üzerine yayılan, halatı andıran yeşil örgü detaylarıysa epeyce çarpıcı. Bana kalırsa, romantizmi şık bir hayal olmaktan çıkarıp daha bağlayıcı, daha tutkulu bir hale dönüştürmüş. Margot Robbie’nin bu görünümü sakin ancak kendinden emin bir duruşla taşıması da onun bilinen ‘Barbie güzelliğine’ karanlık bir taraf ekleyerek onu daha da güçlü göstermiş.

HER ÜSLUBA UYGUN

Midi bir etekle şık durur.

Mango, 1.999 lira

Gösterişli takılar tarzın olmazsa olmazlarından.

Nishya, 27. 868 lira

Stilin karanlık kısmını yansıtan bir korse modeli.

Nocturne,
9.999 lira

Belden sarışı ve etek formu trende uygun.

Zara, 2.290 lira

Dubai podyumlarından notlar…

Sonbahar/Kış 2026-27 koleksiyonlarının sergilendiği Dubai Moda Haftası’na bu yıl birinci kere davet edildim. Açıkçası kaç yıldır yapıldığını bilmiyordum; oysaki 10 yıldır düzenleniyormuş. Tertibin başında genç bir isim var: Jacob Abrian. Onunla tanışma ve sohbet etme fırsatımız oldu. Dubai’yi sırf parlayan bir destinasyon olarak değil, modanın geleceğinde kelam söyleyebilecek önemli bir merkez olarak görüyor.  ‘Dubai İktisat ve Turizm’ aracılığıyla orada olmamız da bu vizyonun bir kesimiydi: Moda, kültür ve kent birebir kıssanın içinde…

Bu dönemin açılışının Alberta Ferretti ile yapılması tesadüf değildi. Jacob’un İtalyan kökleriyle markanın şık fakat güçlü feminen lisanı yan yana gelmişti. ‘Portrait of a Lady’ isimli açılış koleksiyonu büyük bir şovdan fazla, feminenliğin bu koleksiyonda kendi akışında olduğuna dair sakin bir ileti verdi. İzlediğimiz koleksiyon Dubaili bayanların maksimalist tarzını kucaklıyor, daha çağdaş bir yere taşıyordu.

İki akşam boyunca markanın kreatif yöneticisi Lorenzo Serafini ile birlikte vakit geçirdik. Lorenzo’nun altını çizdiği nokta netti: Dubai, Avrupalı markalar için yesyeni bir kitleye ulaşmak ismine önemli bir fırsat. Lüks algısı güçlü, moda tüketimi meraklı ve açık fikirli bir izleyici var. Bu da kenti yalnızca bir defile lokasyonu değil, gerçek bir pazar haline getiriyor. Esasen Dubai’nin kendisi de bu yaklaşımı destekliyor. Son derece kozmopolit bir kent; nüfusun büyük kısmı yabancı. Bu çeşitlilik, moda haftası atmosferine de teğe bir yansımıştı. Modayla hakikaten ilgilenen, takip eden, tüketen çokkatmanlı bir kitle vardı.

Fashion Week dışında, Emergency Room, Di Petsa, Port Tanger ve Absent Findings üzere hem Ortadoğu’dan hem Avrupa’dan markalarla da tanıştık. Ortak noktaları şuydu: Hepsi Dubai’yi izlemeye bedel bir merkez olarak görüyordu. Daha evvel Avrupa’da birçok fashion week’te bulundum. Ortadoğu’ysa benim için yeni bir alan. Şunu çok net söyleyebilirim: Dubai şimdi yolun başında lakin potansiyeli çok yüksek.

Tüm seyahat boyunca aklımdan çıkmayan tek bir cümle vardı: İstanbul keşke tekrar güçlü bir moda merkezi olsa ve keşke yine İstanbul moda haftaları yapılsa.