Oğuzhan Koç’la Levent’teki Hyatt Centric otelde buluşuyoruz. Yıllardır tanışıyoruz. O ismi büyüdükçe egosu şişmeyenlerden. Bugünlerde kıssasını yazdığı sinema vizyona gireceği için çok heyecanlı. Hem sinemadan hem aşktan bahsederken gözlerinin içi parlıyor.

◊ Oğuzhan hoşgeldin…

Saygılar, sevgiler, hoşbulduk…

◊ Birinci röportajımızın üzerinden yıllar geçti…

Hatırlıyorum, 2011 falandı, Eser (Yenenler), İbo (İbrahim Büyükak), sen ve ben İstiklal’de buluşmuştuk. Sonra garip bir pasajda ikinci el eşyalar satan bir dükkânda üstümüze ne kostüm bulduysak geçirdik, o denli pozlar vermiştik.

◊ O periyot ‘3 Adam’ başlıyordu. Sonra tek tek projelerde devam ettiniz. Sinema sinemaları yaptınız. Bu sefer 12 Aralık’ta vizyona girecek, hem başrolünde olduğun hem kıssasını yazdığın ‘Bugün Güzel’ sinemasıyla karşımızdasın. Senin için hayat bugünlerde hoş mi?

Yönetmenimiz ve senaristimizle bugünün nasıl olduğu, bizim nereden baktığımızla alakalı diye düşünmüştük. Ben bu ortalar hayata hoş tarafından bakmaya, bardağın dolu tarafını görmeye uğraş ediyorum. Bizi işlerimiz de buna yönlendiriyor, daha sevinçli olan tarafı görüp onu anlatmaya çalışıyoruz.

◊ Sinema kıssası yazmak nereden çıktı?

Bir sinema öyküsü yazacağım diye işe başladım. Aslında BKM vakti Yılmaz (Erdoğan) Abi’den senaristlik dersleri almaya başladığımız vakit birinci amacımız hoş bir sinema yazmaktı. Natürel odağım müzik olduğu için bu hayalimi biraz ertelemiştim. Bir gün sanki kendi sinemamı yazabilir miyim diye oturdum, öyküyü yazdım, bitirdim ve sonra senaristimiz Aksel’e (Bonfil) gittim. Üstüne direktörümüz Mali de (Ergin) katıldı.

◊ Çok sene bekledikten sonra ne yazdın?

Bir sağlıklı ömür koçunun hastalanma kıssası. Bütün işi insanları sağlıklı yaşatmak olan biri sıhhatsiz hale gelirse ne olur? Bu türlü bir çatışmadan yola çıktım. Daima hastalık sinemaları acıdır ya, bizimki hastalık odaklı bir sinema lakin acı değil, sevinçli ve umut veriyor zira benim olayım o.

◊ Sen sıhhat ya da ömür koçlarına inanıyor musun?

Her şeyin doğrusu, uygunu kesinlikle var. Bir şeyin yeterlisi yapıldığında da kesinlikle onun şarlatanları ve makûs yapanları da çıkıyor. Ben görmedim fakat eminim bir yerlerde birilerinin hayatına çok güzel dokunan ömür koçları vardır.

◊ Senin koçların var mı?

Yok, benim fikirlerine güvendiğim dostlarım var. Arkadaş arkadaşın psikoloğudur; kaygılarını dinler, gerçek arkadaş aslında çok yeterli bir hayat koçudur.

◊ Sinema için “Hayatın acı ve tatlı gerçeklerinin üzerinden nasıl gelineceğini anlatıyor” demişsin. Senin bu gerçeklerin üzerinden gelmek için reçeten nedir?

Yaşça daha gençken büyüklerim söylediğinde gülerdim ancak vakit sahiden merhem üzere, güzelleştirmediği bir şey görmedim. İstersen kafanı duvarlara vur, canını sık, isyan et, vallahi geçiyor.

◊ Ali karakterinin hayatı planladığı biçimde gitmiyor. Dünden bugüne baktığında senin hayatın ne kadar planladığın üzere gitti?

Büyük çoğunluğu planladığım üzereydi, bu açıdan şükrediyorum. Çok burç manyağı biri değilimdir lakin az çok tahlil edip doğruladığım için söylüyorum, Boğa burcuyum, çok planlıyım. Birdenbire çıkan her şey, değişen planlar bütün ayarlarımı bozar. O yüzden daima geleceğimi planlayarak yaşarım.

◊ Bu sinemaya neden gidelim?

Hayata çok daha tatlı ve müspet bakmak ve bir sürü duyguyu bir ortada yaşamak için gelebilirsiniz.

‘Bir gece birdenbire İstanbul’a gitmeye karar verdim’

◊ Tam 40 yaşındasın. Hayatında 40’ın bir tesiri var mı?

Olgunlaşma, uyanış, sakinleşme, hepsinden biraz hissediyorum. Yaşadığım şeylerle ilgili biraz daha damak tadım gelişti diyebilirim.

◊ Sence hayatının kırılma noktası neydi?

İzmir’de Dokuz Eylül Üniversitesi’nde çalışma iktisadı ve endüstriyel ilgiler okurken İstanbul’da olmalıyım diye bir gece ansızın Eser’i arayıp İstanbul’a gitmeye karar verdiğim ve onun konutuna yerleştiğim gündür.

◊ Sonra İstanbul’da üniversiteye girdin mi?

İstanbul Üniversitesi Antropoloji Bölümü’nde okudum. Anadolu Üniversitesi İşletme Bölümü’ne başladım ve üçünü de bitiremedim. O sıralar İstiklal Caddesi’nin barlarında çalmaya başladım, bir yandan televizyonda ‘Çok Hoş Hareketler’ başladı. Gece çalıyor, gündüz tiyatroda prova…

◊ ‘3 Adam’ olarak sizi daha da yakından tanıdık. Bir orta başka işler yapmanızla küstüğünüz söylendi?

Yok canım, dün İbo^yla Etiler’de yemek yedik.

◊ Siz bundan evvel sinemalarda de İbo’yla oynadınız. Güya biraz Eser’i dışladınız…

Bu işi buraya getireceğini biliyordum lakin alakası yok. Eser daima bizden çok uzağa taşınıyor. Bir orta görüşelim dediğinde üç ay sürüyor. Sinemalarda de Eser’in oyunculuk yapası yok, o bir şovmen, televizyoncu, orayı seviyor.

‘SEKSİ BİRİ OLDUĞUMU DÜŞÜNMÜYORUM’

◊ Bir pop starsın ama  bir stara nazaran çok efendi ve aile çocuğu havan var…

Biz bir nesille bir arada o halka uzak starlık kavramını kıran kuşağız. Hatta bizden sonrakiler çok daha samimi. Benim derdim hiçbir vakit magazin kamerasını gördüğümde öf diye elimle iteyim, VIP minibüsüme binip kapıyı kapattırayım değildi, hayatın içinde de o kişi değilim. Ben sevdiği işi yapan ve sevdiği hayatı yaşayan biri olmaya uğraş ediyorum.

◊ Efendi çocuk olmaktan sıkıldın mı?

Hayır zira ferdî hayatım insanların gördüğünden daha eğlenceli. Keza seninlede ortada karşılaşıyoruz, hoş bir hayatımız var. Yani hayatımız insanlara sunduğumuzdan daha eğlenceli.

◊ Pekala, hiç kirlilik, hiç defo yok mu?

Bir annem ve babam olduğunu, onların olağan orta direk bir Türk ailesi olduğunu, kışları Bursa’da, yazları Erzincan’da yaşadıklarını, komşuları olduğu bilgisini hiç aklımdan çıkarmıyorum. “Aman abi burada benlik bir şey yok” deyip oradan uzamayı çok uygun bilirim. Palavra yok, ben çok saçmalayamam, kendime o hakkı çok tanımıyorum, canım da istemiyor, bu türlü tamamım.

◊ Seni seksi bulanlar kadar sempatik bulanlar da var…

Seksi bulanlara buradan teşekkür ederim, sağ olsunlar (gülüyor).

◊ Sen aynaya baktığında ne görüyorsun?

İyi biri görüyorum.

◊ Ancak bu yanıt olmadı…

Sabah diş fırçalarken aynaya bakıp ‘Of, çok seksisin’ demiyorum ancak kendimi beğeniyorum, neden beğenmeyeyim? Çok daha kendini beğenen garip beşerlerle dolu etrafımız. Harika egolu biri değilim ancak yapmayı bildiğim ve hissettiğim şeylerin doğruluğuna yahut yanlışlığına güvenirim. Ancak seksi biri olduğumu düşünmüyorum. Ben hepsinden biraz olan bir paketim bence.

‘Elmalarla armutlar birbirine karıştırıldı’

◊ Yıllardır birçok hit çıkarmış biri olarak müzik dünyasını nasıl yorumluyorsun?

Bununla ilgili isyanı geçen yaz Merve’yle (Özbey) müziğimizi çıkardığımızda yapmıştım. Spotify özelinde bir tweet attım, biraz da gürültü koptu. Kültür ve Turizm Bakanlığı’nında ilgisini çekti, yapımcılarla birlikte bizi de çağırdılar, düşünceli bulduğumuz şeyleri anlattık.

◊ Sence o müzik listeleri gerçek değil mi?

Listeler gerçek değil demek hususa çok doruktan ve sığ yaklaşmak olur. Ben elmalarla armutların birbirine karıştırıldıklarını düşünüyorum, bence kusur bu.

◊ O açıklamayı hiç hatırlamayanlar için; neydi sorun?

O zamanki niyetlerimle şöyle bir şey anlatmak istedim; Spotify üzere Türkiye’deki müziğin yüzde 85’ini yöneten yahut dünyada müziğin çok büyük bir kısmını ele geçirmiş bir kurumun, kuruluşun Türkiye’de hiçbir editörünün yaşamıyor olması, Türkiye’de benim bir eser üreticisi olarak bir kuruma, bir binaya gidip sıkıntımı anlatamıyor olmam bence bir sorundu. Yurtdışında yaşayan 8-10 editörün Türkiye’de dinlenen müziği bu kadar agresif yönlendirebiliyor olma gücünü haksız ve adaletsiz buldum.

◊ Farklı cinslerin bir ortaya gelmesinden rahatsızsın…

Türk popunun birinci 50’sini yaparsan ben orada mesela Kenan Doğulu’yla yarışmaktan heyecan, Tarkan’ı geçiyor olmaktan memnunluk duyarım. Kameraların karşısına da çıkıp “Tarkan’ı geçtik” demem. Zira hepsinin hayranıyım, onlarla başladık müziğe. Bu ortada hiç yeni müziği eleştiren bir yerden söylemiyorum, çok da âlâ müzisyenler var. Fakat 20 yaşındaki çocukla Zeki Müren’i yarıştırmayıverin. Birini kıymetten düşürmeyin, herkes çok saygıdeğer.

◊ Sen müzik şeklinden ödün vermiyorsun. Müziklerine rap altyapılar ya da rap kelamlar katmıyorsun. Bu halde gayret sıkıntı mu?

Biz maraton müzisyeniyiz, ne hoş müzikleri varmış diye hatırlanmayı tercih ettiğim için ben stilimden taviz vermemeye uğraş ediyorum. Şu an Türkiye’yi kasıp kavuran bir sürü müziğin bence üç yıl sonra rastgele bir dinlenirliği olmayacak. Rüzgâr nereden esiyorsa ona nazaran bunu yapan pop müzik yorumcusu bir sürü ağabeylerimiz, ablalarımız var, o yaz çok da hoş oluyor lakin kalıcılık yok, altı ay sonra ondan bir tane daha o denli müzik yapması lazım. Ben yapmak zorunda değilim.

‘Aşk bir merhemdir’

◊ Gelelim aşka…

Bir yerde buraya geleceğimizi biliyordum. Sineması anlattık, kâfi olağan diyorsun (gülüyor).

◊ Sinemada aşk da var. Aşk sence bir şeylere merhem olur mu?

Yani birini seviyor olmak ve nitekim biri tarafından çok sevildiğini yürekten hissetmek çok derman bir şey, dünyadaki en hoş ilaçlardan. Aşk bir merhemdir, bunu söyleyebilirim.

◊ Bir müddettir oyuncu Hazal Subaşı’yla birliktesiniz, nasıl gidiyor?

Şahane, çok keyfimiz yerinde, birbirimizi çok güzel anladığımız, çok âlâ tanıdığımız, hoş bir şey yaşıyoruz.

◊ Nasıl tanıştınız?

Gıyaben tanışıyorduk. Asıl tanışmamız Oğulcan Engin’in yerinin 5’inci yıl partisiydi. Sonra her şey ilerledi.

◊ Seni ona çeken şey neydi?

Birbirimize en çok bağlandığımız yer, birbirimizin üzerinde yarattığımız hafiflik hissi oldu. Artık beşerler birbirini çok zora düşürdükleri, garip, zehirli şeyler yaşıyor. Hayat geçen sene bu vakitler, hafiflemek isteyen; hissi, tatlı bir şey yaşama gereksiniminde iki kişiyi yani bizi bir ortaya getirdi. Hasebiyle birinci önceliğimiz birbirimizi çok düzgün anlayıp hayatımızı tatlılaştırmamız.