Michael O’Reilley, sık sık ziyaretine gelen eşi Linda Feldman’ın ismini hatta evli olduklarını bile birçok vakit hatırlamıyor. Zira 77 yaşındaki Michael, yaklaşık 7 yıldır Alzheimer hastası.

Ancak bu durum Michael’ın Linda’yı sevmesine mani değil. Hakikaten Linda, geçtiğimiz günlerde The Washington Post’a yaptığı açıklamada, eşinin durumunu, “Sadece beni sevdiğini biliyor. Bu kısım sabit” kelamlarıyla özetledi.

Bu sevgi o kadar güçlü ki Michael geçtiğimiz kasım ayında, Linda’yı yanına çekip gözlerinin içine bakarak, aşağı üst 40 yıl evvel sorduğu bir soruyu tekrar sordu: “Benimle evlenir misin?” Linda’nın yanıtı da 40 yıl öncesiyle tıpkı oldu: “Evet.”

Michael’ın Temmuz 2025’ten bu yana yaşadığı Berkeley’deki bakım konutu The Ivy’nin yetkilileri, Michael’ın Linda’ya evlenme teklif ettiğini duyunca düğünün tertibini üstlenmeyi teklif etti. Çift, 10 Ocak’ta aileleri, arkadaşları ve bakıcılarının katıldığı samimi bir merasimle ikinci kere evlendi. 78 yaşındaki Linda, “Hayatta her türlü kriz yaşanabilir. Bizim durumumuz, sevginin nasıl her şeyin üstesinden gelebileceğine bir örnek” dedi.

MESLEKTAŞ VE ARKADAŞTILAR, YILLAR SONRA SEVGİLİ OLDULAR

Michael ve Linda, 1979 yılında Cailfornia’da kamu avukatlığı yaparken tanıştı. Bir ortak arkadaşları, Linda’ya hakikaten âlâ bir mahkeme kapanış konuşması örneği görmek için Michael’ı izlemesi gerektiğini söylemişti. Nitekim şahane bir avukattı Michael.

İlk tanıştıkları sırada ikisi de diğerleriyle evliydi. Bu nedenle bağlantıları daha çok akıl hocalığı ve arkadaşlık ekseninde kurulmuştu. Birlikte öğlen yemeği yiyor, iş konuşuyor ve birbirlerini daha güzel tanıyorlardı.

Birkaç yıl sonra ikisi de boşandı ve Michael Linda’ya çıkma teklif etti. Linda başlangıçta Michael’da pek gönlü olmadığını belirterek, “Küçük bir çocuğum vardı ve yeni boşanmıştım. Gelecekte ne yapmak istediğimi nitekim bilmiyordum” dedi.

Ancak Michael kararlıydı. Linda’nın isimli patolojiye ilgi duyduğunu bildiği için tüm kamu avukatlarına toplu bir e-posta göndererek baktığı davayla alakalı otopsiyi izlemek isteyen olup olmadığını sordu. Davete, yalnızca Linda ve öbür bir avukat olumlu yanıt verdi. Linda, “Benim evet diyeceğimi biliyordu. Otopsiye katılan öbür avukat morga girdikten kısa bir mühlet sonra hayalet üzere bembeyaz oldu ve koşa koşa dışarı çıktı. Otopsiden sonra öğlen yemeğine çıktık. Bu bizim birinci randevumuz oldu” diye konuştu.

ZIT KARAKTERLERİ BİRBİRİNİ DENGELEDİ

Çift, birkaç yıl boyunca flört ettikten sonra, meskenlerini birleştirdi. İkisinin de çocukları vardı ve kocaman bir aile olmuşlardı. (Michael’ın şu an 43 ve 46 yaşlarında olan iki kızı Linda’nın ise 45 yaşında bir oğlu var.) Linda, “Birlikte çok eğleniyorduk. Çok gülüyorduk; birlikte vakit geçirmekten çok keyif alıyorduk” diye anlattı o günleri.

Gel vakit git vakit, Michael, Linda’ya evlenme teklif etti. Linda başta ikinci sefer evlenme konusunda tereddütlüydü lakin bir mühlet sonra bağlarının çocukları için baş karıştırıcı olduğunu fark etti ve fikrini değiştirdi. 1987 yılında oturma odalarında yaptıkları küçük bir merasimle evlendiklerini belirten Linda, “Basit bir düğündü ve düğünden sonra bir arkadaşımızın meskeninde bir resepsiyon düzenledik” dedi.

Aslına bakılırsa Linda ve Michael, kültürel manada epeyce uzak ailelerden geliyorlardı. Karakterleri de çok zıttı. Fakat bu durum bağlarında hoş bir istikrar ögesi oluşturdu. Linda, “Birbirimizi farklı istikametlere gitmeye zorladık. Ben tiyatroya gitmeyi ve müze gezmeyi severim ve bunları Michael’a da sevdirdim. O da beni, muhtemelen asla yapmayacağım ırmak raftingi üzere şeyleri yapmaya teşvik etti” diye konuştu.

Çocuklarını her yıl Shakespeare Şenliği için Oregon’a götürdüklerini de anlatan Linda, “O şenlikler gerçek bir aile üzere hissettiğim anlardan biriydi. İkimiz de eski eşlerimizle güzel geçiniyorduk. Bu da çocukları büyütürken çok işimize yaradı. Onlara düzgün bir hayat sunmak için daima birlikte elimizden geleni yaptık” sözlerini kullandı.

Çin, Polonya, İskoçya, İspanya, İrlanda, Fransa, İtalya, Şili, İsrail, Türkiye, Meksika ve Arjantin üzere birçok ülkeyi gezen ve çocuklarını birlikte büyüten Michael ve Linda’nın hayatları yıllar boyunca hareketlilik, merak ve derin sohbetlerle şekillendi. Bu süreçte çiftin çocukları da evlendi ve toplam altı torunları oldu. Linda, “Birçok ilgi alanımız ortaktı. Her bahiste konuşabiliyorduk” dedi.

ALZHEIMER HAYATLARINI ALTÜST ETTİ

Çiftin hayatı Michael’a yedi yıl evvel, Alzheimer teşhisi konmasıyla değişti. Linda, hafıza kaybına yol açan bu hastalığın belirtilerini Michael’ın teşhis konmadan çok evvel göstermeye başladığını söyledi.

Aslına bakılırsa Michael’ın akrabalarında demans hikayesi olmasına rağmen (küçük kardeşi ve teyzesi Alzheimer hastasıydı) teşhis aile için bir şok tesiri yarattı. Zira Alzheimer zihnini tahrip etmeye başlamadan evvel, Michael’ın harika bir hafızası vardı. O kadar ki bir defasında notlarına bile bakmadan dört saatlik bir kapanış konuşması yapmıştı.

Hastalığın birinci yıllarında Michael’la ilgilenen kişi Linda oldu. “Kapıdan dışarı bile çıkamıyordu, aksi takdirde kaybolurdu. Konuşuyordu fakat söylediklerinin manası olmuyordu” diyen Linda, bu nedenle Michael’ın öbür beşerlerle etkileşiminin azaldığını ve derin bir yalnızlık hissine gömüldüğünü anlattı.

Michael yaklaşık 2,5 yıl evvel bir bakım meskenine yerleşti, geçen temmuz ayında da The Ivy’e taşındı. Michael’ın buradaki hayatından çoğunlukla mutlu olduğunu, kendisini gördüğünde sevecen bir biçimde gülümsediğini tabir eden Linda, “Her vakit bana sarılıyor, beni öpüyor, kolunu belime doluyor. Bu çok tatlı. Michael daima bana ‘Seni seviyorum’ diyor. Alzheimer hastası birçok kişinin eşlerini hiç tanımadığını yahut onlara kızgın olduğunu biliyorum. O yüzden ben çok şanslıyım. Bu durum bana tüm bu süreç boyunca güç veriyor” diye konuştu.

“MICHAEL LINDA’YA HER GÖRÜŞTE TEKRAR AŞIK OLUYOR”

Michael’ın kasım ayındaki evlenme teklifini kabul eden Linda, eşine başını karıştırmamak için zati evli olduklarını söylemediğini belirterek, “Zamanla akışına bırakmayı öğreniyorsunuz” dedi.

The Ivy’nin işçisi düğün planlarından Linda’nın küçük bir odayı kullanıp kullanamayacaklarını sorması üzerine haberdar oldu ve dört dörtlük bir düğün yapmayı teklif etti. Bakım meskeninin yöneticisi Angeles Sticka, “Linda, Michael’ı her ziyaret ettiğinde, Michael ona tekrar aşık oluyor. Onlara olumlu ve keyifli bir tecrübe yaşatmak için elimize geçen bu fırsatı pahalandırmak istedik” dedi.

Haftalarca süren planlamaların akabinde, Linda ve Michael için çok özel bir merasim ve resepsiyon düzenlendi. Çiçekler ve balonlarla süslenen salonda konuklar ikram edilen öğlen yemeğini yiyip çiftin fotoğraflarından oluşan bir slayt gösterisi izlerken, Linda ve Michael da iki katlı pastalarını kesti. Angeles, “Bunu gerçek bir düğün üzere düşündük. Bu anı özel kılmak istedik” diye konuştu.

25 kişinin katıldığı düğünde nikahı Michael’ın kızı Sharon Frost kıydı. Sharon, Michael için, “Eskiden her gün konuşurduk ve her vakit bana dayanak olacağına güvenebilirdim. Babam benim kahramanı” dedi. Michael’ın geçmişte kızları dahil birçok kişinin nikahlarını kıydığını da tabir eden Sharon, “Bu benim için duygusal bir anıydı. Sahiden büyük bir onurdu” diye konuştu.

DÜĞÜNÜN SONUNDA GÖZYAŞLARI VARDI

Aslına bakılırsa hem Sharon hem de Linda, Michael’ın kalabalığa ve duruma vereceği reaksiyon konusunda biraz telaşlıydı lakin Michael bütün gün çok keyifli göründü. Linda, “Tepkisinin ne olacağını bilmenin imkanı yoktu. Lakin Michael kendini topladı ve bir formda bunun bizimle ilgili olduğunu anladı… Bütün süreç boyunca mutluydu” dedi.

Linda, Sarmaşık çalışanının bu günü onlar için özel kılmasından çok etkilendiğini, düğünün mahallî yayın organı Berkeleyside tarafından haber yapılmasının da fevkalâde bir durum olduğunu söyledi.

Resepsiyonun sonunda, Michael’ın bakıcısı onu Sarmaşık’a geri götürürken Linda göz yaşlarına hakim olamadı. Başını kardeşinin omzuna yaslayıp ağladığını tabir eden Linda, “Masalın sonu gelmiş gibiydi” dedi.

Linda, ünün sonuna acı gerçeklere dönmüş olsalar da yaptıkları düğünde hissettiği sevgi ve neşeyi ömrünün sonuna kadar hatırlayacağını da belirtirken kelamlarını, “Bu, hayatta ne olursa olsun umudun var olduğunu hatırlatan bir öykü. Aşk, en şiddetli manileri bile aşabilir” diye noktaladı.