Bir müzik çıkaracağını duyunca çabucak telefona sarılıyor, röportaj talep ediyorum. Beren Saat projesi yokken pek söyleşi veren biri değil. Son sohbetimizin üzerinden yıllar geçmiş. Sanki ne diyecek? Bu yeni projesinde onun yanında olmak ve anlatacaklarını dinlemek istiyorum, içim içime sığmıyor. Sonunda “Tamam, röportajı yapıyoruz” karşılığını alınca dünyalar benim oluyor.
Fotoğraf çekimi için stüdyoda buluşmak üzere sözleşiyoruz. Yüzünde o sıcak Beren tebessümü ve bakışı. Yeni müziğini birlikte dinliyoruz. Kelamı ve müziği kendine, düzenlemesi Kenan Doğulu’ya ilişkin ‘CapitaliZoo’yu ben çok seviyorum. Onun da heyecanı gözlerinden okunuyor. Verdiği karşılıklar ve derin sohbetiyle kendine hayran bırakıyor, yeni seyahatini anlatmaya başlıyor.
◊ Uzun vakittir geleceğini duyduğumuz ve çok merak ettiğimiz birinci şarkın ‘CapitaliZoo’ çıktı. Öncelikle ne demek ‘CapitaliZoo’?
İki ay sonra bu single’ın da içinde olacağı bir albüm çıkacak, ismi ‘Exuberance’, mutluluğun daha ağır, taşkın ve çoğalmış hali demek. Bu müzik da aslında kolektif bir kutlamaya dönüşmesiyle albümün ismini bütünleyen müziklerinden biri olacak. Kapitalist sistemin, toplumsal beklentilerin bizi özümüzden, tabiatımızdan uzağa düşürdüğünü ve pek çoğumuzun görünmez kafesleri olduğunu söylüyor bu müzik. Hepimiz insanlığın yüzyıllardır hayatta kalmasını sağlayan içgüdülerle ve kendimizle barışık geldiğimiz bu dünyada yolumuzu nasıl kaybediyoruz, biraz da bunu sorguluyor. Sıkışıp kaldığımız hayatların bizi, en güzel halimizi yaşamaktan, yaratıcı potansiyelimizi ortaya çıkarmaktan uzaklaştırdığı kafeslerimizi anlatıyor.
◊ Müziğin kelam ve müziği sana ilişkin. Senin de kendini o kafeste hissettiğin vakitler oldu mu?
Evet, herkesin hayali olan ünlülük de, olabilecek en süslü kafese dönüşebiliyor.
◊ Nasıl bir kafes bahsettiğin?
Hiç tanımadığın insanların sevgisini hissediyor olmak bence dünyadaki en özel armağanlardan. Lakin tıpkı vakitte yaşamak istediğin alanın içinde rahat edememek… Bir vakit sonra o hareket alanı kısıtlılığından, aslında birinci yıllarında olduğun kadar yaratıcı olamamak üzere bir kafesten bahsediyorum.

‘Öğrendikçe gelişti’
◊ Bir müddettir müzik ve müzikler üzerine çalıştığını duyuyorduk. Pandemi periyodunda mi başladın?
Müzikle ilgili süreç tam o periyoda denk geldi. Başlangıçta müzikler, birinci demolar daha şahsiydi. Çalıştıkça daha kolektif müziklere dönüştü. Öğrendikçe müzikler da gelişti, daha memnun oldum.
◊ Müziğin akabinde çıkacak albümde altı müzik olacak, hepsinin kelam ve müzikleri sana ilişkin. Şarkıyı dinledim ve çok şaşırdım. Çok profesyonel, yabancı bir müzisyeninki üzere melodiler ve manalı kelamlar… Daha evvel müzikle ilgili çalışmaların var mıydı?
“Aklımda birtakım melodiler, fikirler var” dediğim vakit nasıl hareket edip nasıl yola çıkacağımı bilemiyordum. Kenan’a bahsettim. O da “Sen de herkes üzere GarageBand uygulamasıyla başla” dedi. Başımdaki melodilerle ‘beat’ler yapmaya başladım. Haftalar geçti. Kenan’a bir şeyler dinlettim, bir noktada “Tamam, bu belgeyi bana yolla, çalışmaya başlayabiliriz” dedi. Görüntülerini da çektiğimiz ‘CapitaliZoo’ ve albüm çıkarken yayımlayacağımız öbür müzik bu türlü hazırlandı. Pandemide Kenan’ın olağana nazaran daha fazla vakti olduğu için sonrası stüdyoda geçti.
◊ Stüdyoda vakit geçirmek sizi ve alakanızı nasıl etkiledi?
İlişkimiz açısından hem heyecanlı hem cesaretlendirici oldu. Kenan’a tekrar hayran olmak için onun müzikal bilgisinin ve fikirlerinin içinde sonsuz bir alan buldum. Düzenlemeleri değişik kısımlar yazmama, yeni fikirlerle ondan ilham almama sebep oldu. Her müziğin kurgusu da farklı biçimde gelişti. Yeni hazırladıklarım da artık ikinci albümün müzikleri olacak.
◊ Birinci albüm çıkmadan ikincinin müzikleri mı hazır?
Evet, aslında çıkacak albümdeki müzikler da bir-iki yıldır hazırdı. Ancak Türkiye’nin gündemi o kadar dalgalı ki, her şeyin daha stabil olacağı bir zamanlamayı bekledik. Yeni müziklerde da piyanoda akor dizilimlerini çıkarıp müziklerin kelamlarını, melodilerini buluyorum. Kenan yapım etabında kimilerini daha süslü, daha fancy (havalı) akorlarla değiştirecektir.
‘Çok çalışacağım’
◊ Albümdeki altı müzik İngilizce. Neden?
Şarkılar o denli geldiği için; yoksa kesinlikle İngilizce olsun diye düşünmedim. Buna diğer bir açıklamam yok. Tahminen o lisanın müziğini daha çok dinlediğim için.
◊ İngilizceyi çok düzgün söylüyorsun. Bunun için bir eğitim aldın mı?
İngilizce ve diksiyonla ilgili bilgim okulum TED’le ilgili, ondan öncesinde Aykan Koleji’ndeydim. İkisinde de çokça yabancı öğretmenim oldu. Bir de MTV çocukları olduğumuz için okuldan gelip birinci iş kanalı açardık, Müziklerin kaydında Randy Esen’le çalıştık. Türkiye’de yaşayan, Amerikalı çok güzel bir müzisyen ve vokal koçu. Sesimde yesyeni bir renk bulmamda yardımcı oldu, müzik söylerkenki sesimin konfor alanını değiştirdi.
◊ Maksadınız yurtdışı kitlesi mi? Nasıl bir strateji planladınız?
İlk müzikten, albümden bir strateji yapılır mı bilmiyorum. Müziğimin dinleyicileri kim olacak öğrenmek için çok heyecanlıyım.
◊ Pekala, sahnede nasıl bir Beren olacak?
Müzikte çok fazla idolüm, çocukluktan beri bana hayatta pusula olan müzikler var, o yüzden olağan hayallerimde sahnede olmak da var. Hibrit bir meslek hayal ediyorum bundan sonrası için. Ecem Lawton’ın yönettiği ‘CapitaliZoo’nun videosundaki kıssa de oyunculukla müzik ortasında geçiş sağlıyor. Sinemada kaplan terbiyecisini oynayan aktris, rol arkadaşı kaplanda kendi yırtıcı yanını görüp hayatını sorgulamaya başladığında dönüşümü de başlıyor. Müziklerle birlikte görsel dünyaları kurgulamak, yapımını yapmak gelişme fırsatı bulduğum bir alan. Sahneye geçtiğimizde de alışılmış olabildiğince çok seyirci hayalim. Başarabilmeyi çok istiyorum, bunun için çok çalışacağım.
◊ Bundan sonra oyunculuk bir mühlet rafa mı kalkacak?
Öyle bir şey mutlaka yok. Aslında ikisi birbirini çok besliyor. Son çektiğimiz ‘Gizli Profil’de de anladım ki, sette deneyimlediğim bayanlar benim hislerimde çok fazla değişim, dönüşüm ve aydınlanmalar yaratıyor. Onların sonucu birtakım melodiler, kelamlar çıkıyor, o yüzden daha heyecanlıyım, ikisi yaratıcı olarak birbirini besleyecek.
◊ O sinema ne vakit vizyona girecek?
Her şey, muvaffakiyet için hakikat zamanlamayı beklemekle ilgili, zannediyorum ki o denli bir bekleme sürecindeyiz.
‘Aşk sürdürülebilir bir şey ve onu yaşatabilirsiniz’
◊ Kenan Doğulu’yla 14 yıldır birlikte, 11 yıldır da evlisiniz. Artık nasıl gidiyor?
İyi gidiyor. Müzikle ilgili süreçle bağımızda yeni bir chapter’a (bölüme) geçtik.
◊ Geçen haftalarda tanışma yıldönümünüzdü, bununla ilgili de bir paylaşım yaptınız. O günü hatırlıyor musun?
Tabii hatırlıyorum, hatta Kenan “Aslında biz o gün tanışmamıştık. Yılbaşı gecesi birinci kere karşılaşmıştık” dedi. Bir arkadaşımızın doğum günü partisinde tanıştık, zati kapıda basın vardı, herkes biliyor. Birinci kere sohbet ettiğimiz ve birbirimizin kontaklarını aldığımız geceydi.
◊ Pekala, en başından beri ünlü çiftlerin maruz kaldığı ayrılıyor haberlerini aştınız mı artık?
Evet, her seferinde bir düzeltme açıklaması yapılmasıyla daha da arttığını anlayınca, düzeltme açıklaması yapmamaya başladık ve aştık.
◊ Aşkın çeşitli evreleri vardır derler. Mesela “Aşkın ömrü üç yıldır” ya da “Bir müddet sonra aşk yerini sevgiye bırakır, form değiştirir” üzere şeyler… Senin yaşadığın, aşkın hangi evresi?
Aşkı daima çıkış halinde bir grafik ya da lineer bir his durumu üzere düşünmemek lazım. Aşk bir an, bir gün, birlikte yaşadığın çok memnun bir anı… O yüzden aşk sürdürülebilir bir şey ve onu yaşatabilirsiniz.
‘İnsan veriden, sayılardan ibaret değil’
◊ Son sohbetimiz 7 yıl önceymiş. Bu müddet sende neleri değiştirdi?
Dünya değişti. Bir kez pandemiyi yaşadık, o bütün fikir biçimimi reset’ledi (baştan başlattı). Ne kadar güçsüz kalabileceğimizi, kendi yararımızı ne kadar arttırabileceğimizi, daha kolektif düşünmemiz gerektiğini, kaybettiğimiz her günün anlamsız olduğunu gördüm. Bu süreç pek çok açıdan hem olgunlaştırdı hem de fabrika ayarlarımıza döndürdü. Hayatın içinde çok kıymetli sandığımız birden fazla şeyin artık ehemmiyeti kalmadı ve nitekim değerli olan kor kıymetlerimize beni döndürdü.
◊ 40’ların başındasın. 20, 30, 40… Dönüm noktalarına büyük manalar yüklenir. Sendeki tesiri ne oldu?
O dönüm noktalarında bir şey olacağı beklentisini 30’da aştım. Orayı çok yumuşak yaşadım. Ne yaş alıyormuşum üzere hissettim ne mesleğim açısından bana o denli hissettirildi. Lakin pek çok açıdan yeni başlama enerjisindeyim, Türkiye’de olanlar bir yana, kendi şahsî seyahatimde âlâ hissediyorum.
◊ Toplumsal medyada ‘Beren’ isminin manasını paylaşmışsın; ‘Akıllı, güçlü, kuvvetli… Kadife kumaş…’ Sen de göründüğün kadar güçlü müsün?
Tabii, güçlü hissediyorum ancak bu hiç kırılmadığım, gereğince özgüvenli hissetmediğim vakit dilimleri olmadığı manasına gelmez. Odak noktasında, göz önünde biri olduğunuz vakit, bilhassa de son yıllarda daha da acımasızlaşan linç kültürüyle, bayan vücuduna artan hoyratlıkla her insanın kendine olan inancı azalabilir. Kendini sevip vücudunla barışık olduğun vakit o imtihanlardan daha rahat geçiyorsun.
◊ Beren Saat olsan da özgüvensizlik hissi hiiç yaşamıyor musun?
Özellikle televizyonda çalıştığım vakitlerde çok fazla data’larla (haftalık reytingleri kastediyor) değerlendiriliyorduk. Bir devir oyuncularla ferdî reyting muahedeleri yapılıyordu. Ben daima şanslıydım, yapımcılarım hiçbir vakit beni o yarışın içinde o kadar bulundurmadı. Artık de genç oyuncuların role uygun mu diye bir audition’dan (deneme çekiminden) öte, kaç takipçisinin olduğunun birtakım rollerde öne çıktığını duyuyorum. İnsan veriden, sayılardan ibaret değil. Hisler, zekâ, vizyon oyuncunun performansı açısından onu kaç kişinin takip ettiğinden daha belirleyici. Yaş aldıkça özgüven de biçim değiştiriyor, yeteneğine deneyim ekleniyor. Daha ayakları yere basıyor.
◊ Sen o sayılardan arındın mı?
Oradan çıktığımı düşünüyorum. O zamanki çocuklar büyüyüp, yıllar evvel ürettiğimiz öyküleri izleyip “Aa, ne kadar iyiymişsin” dediğinde, vaktin içindeki bütün o yığınların ortasında kaybolmayan projelerde oynadığım için çok şanslıyım diye düşünüyorum. Bir de senaristlerin, direktörlerin, yapımcıların, değişik öyküler bulmaya, karakter yaratmaya odaklandığı periyotlarda bu mesleği profesyonel olarak yaptığım için de memnunum.

‘Linç kültürüyle barışmak mümkün değil’
◊ Türkiye’nin en şöhretli isimlerinden birisin. Sevdin mi şöhreti?
Bir meselem yok zira ondan öncesi de nasıldı hatırlamıyorum. Beşerler beni hoş bir biçimde seviyorlar, o yüzden de teşekkür ederim. Karşılaştığımda hoş cümlelerle sevgilerini söz ediyor, benim aleyhimde bir şey okuduklarında çabucak inanmayıp benden açıklama bekliyorlar, bana olan itimatlarını hissettirerek seviyorlar. Çocukluk hayalim olan mesleği deneyimledim ve onun sayesinde ünlü oldum. Hayatımı da ne keyifli ki çocukluk hayalim olan meslekten kazandım. Daha ne olsun ki.
◊ Biz analogla aslında dijital ortasına sıkışmış bir kuşağız. Oradaki linç kültürüyle barıştın mı?
Linç kültürüyle niçin barışayım? Evet, müspet tenkit çok yararlıdır lakin linç kültürüyle barışmak mümkün değil.
◊ Pekala, berbat bir yorum gördüğünde hissin ne oluyor?
O mekanizmayı Instagram’ın birinci yıllarında çözdüm üzere. Hakikaten müspet tenkitten bir yarar sağlayabilirsiniz, uygun fikri olan insanları duymak kıymetli. Lakin hiçbir fikir üretmeden yalnızca gıcıklık olsun diye negatif yorumlar yazan insanların yazdığı şeyleri çok da önemsememek lazım.
‘Hepsi gerçek’
◊ Seni tanımlamak çok güç üzere. Sıcak bir gülümseyişin, tatlı bir enerjin var. Fakat bir yanınla da uzaklıklı ve cool’sun. Hangisi gerçek Beren?
Hepsi gerçek. O uzaklık koymak dediğin şey, bizimki üzere bu türlü değişken ve insanlara hudutlarını maalesef bayanların hissettirmek durumunda olduğu bir coğrafyada, sıkça açığa çıkmak zorunda olan kendi sonlarınızı tabir etme biçiminiz. Onun dışında genel olarak beşerlerle o birinci tanımladığın Beren üzere bir taraftan tanışıyorum. Şayet benim şahsî hudutlarımı aştıklarını hissedersem çabucak arayı hissettiriyorum ki sonrasında daha da zorlanmayalım.
◊ Yeteneklisin, güzelsin, memnun bir evliliğin var… Dışarıdan mükemmel bir duruşun var. Hiç mi defon yok? Söylesen de rahatlasak…
Demek ki o denli bir beklenti oluyor. Amerika’da Hollywood ünlüleri için “İnsanlar nasıl düştüğünü görmek için onların yükselişini izlemeyi sever” derler ya… Ancak biz evvelki jenerasyonlardan çıkardığımız derslerle; ünlü olduğun vakit kapılmamayı, mesleğinde geleceği hesaplamayı, ilgi yaşadığın şahsa daha çok alan tanımayı öğrendik. Sonuçta sen ne kadar ünlüysen hayatını paylaştığın insan da ünlü. O da sıradışı biri. Onunla bir ahenk yakalamak için herkesinkinden çok daha açık ve elastik, tahminen de daha sevgi dolu bir baş yapısıyla, onu her şeyiyle kabullenmen lazım. Meselede dediğin ahengi tutturabilmek için çok düşünmek, ilginin her devrinde birbirinizin değişimleriyle tekrar uyumlanmak gerekli. Bizim evliliğimiz o görünmez kafeslerden birine dönüşmediği için memnunum.
‘Herkes tıpkı bayana dönüşmemeli’
◊ Son devirde tartışılan bahislerden biri, bayan oyuncular 40’lı yaşlardan sonra anne rollerine sıkışırken 50’leri aşan erkeklerin hâlâ jön olarak başrolde oynaması…
Bu bayanları sistematik formda pasifize eden son 10 yılın öykü anlatımının yansıması. Sinemada da bu türlü… Öncesinde bu türlü değildi. Mesela ‘Aşk-ı Memnu’yu düşündüğümüzde Selçuk (Yöntem) ve Nebahat’in (Çehre) rolü Kıvanç’la (Tatlıtuğ) benim rolüm kadar kıymetliydi. Bayan rolü tesirli olduğunda anne rolüne sıkıştı diye kimse düşünmedi. Bihter’e “Sen Firdevs Hanım’ın kızısın” deniyordu kendi bedelini hatırlatmak için. Yani sorun karakterin anne olması değil, kıssadaki dramatik kıymeti ve derinliği.
◊ Sen daima doğallıktan yanasın. Hatta bir mecmua için makyajsız kapak çekimi bile yapmıştın. Artık dizilere baktığımızda birçok genç oyuncunun yüzünde toplumsal medyanın getirdiği filtrelerin yansımalarını görüyor üzereyiz. Buna bakışın ne?
Herkes nasıl memnun hissediyorsa o denli olmalı. Fakat tektipleşmeyle de özgün varlıklarına yazık ediyorlarmış üzere hissediyorum. Herkes tıpkı bayana dönüşmemeli, kendileri için özgün olan neyse ondan vazgeçmemeliler.
◊ Şu an dala dair en öncelikli eleştirin ne?
En kıymetli eleştirim olağan sansür, sonra içselleştirilmiş otosansürle yeni bir öykü anlatılmaması. Toplumsal olarak yüzleşmeyi ertelediğimiz mevzularla ilgili harekete geçmeliyiz ve bu yüzleşmeleri yaşamalıyız. Zira yeni bir kıssa, yeni bir senaryo gördüğünde direktör de daha yaratıcı düşünecek, oyuncular farklı karakterleri canlandırmak için motive olacak. Seyircinin daha çok dikkatini çekecek, grup de daha yaratıcı fikirler üretecek.
‘Hiçbir şey anlatmayan, birbirini tekrar eden projeler çağına geri döndük’
◊ Türk televizyonlarına çok izlenen, kalıcı işler yaptın. O vakitten bu vakte sence daldaki en büyük değişim ne oldu?
Önce fevkalade bir gelişim devri yaşadık. Artık tekrar her şey başa döndü.
◊ Nasıl?
Koşulların gelişmesi, kıssa anlatıcılarının cüret kazanması, bayan rollerinin güçlenmesi, bayan direktörlerin, muharrirlerin bu kadar iyi-güçlü farklı projeler ürettiği, çokça sayıda ülkede hayranlar kazanan, tepeye eriştiğimiz yerden… Bir biçimde hiçbir şey anlatmayan, daima birbirini tekrar eden, birbirine benzeyen sahneler ve projeler çağına geri döndük. Biraz üzgünüm lakin oradan da çıkarız diye düşünüyorum.
◊ Ulusal kanallardan 10 yıldır uzak kalma sebebin de bu mu?
O dönem diziler 120 dakikalara uzadı. Sıhhatimi, uykumu, hayatımı, mutluluğumu müdafaa gayeli “Artık yapamıyorum, bu şartlarda çalışamıyorum” dedim.
◊ Artık mühletler daha da uzun olabiliyor. Ne olacak?
Evet. Uygar şartlarda çalışılmayan setlerde olmak istemiyorum.
‘Benim maksadım daima kendimi korumaktı’
◊ Hem mesleğinde hem evliliğinle aslında sık sık magazin gündemi yaratabilirdin. Sen polemiklere girmedin, kimseye karşılık vermedin. Yalnızca işlerini konuştun. Günün sonunda keyifli musun?
Evet, hiç kimseye, hele tanımadığım birine kırıcı olmak istemem. İnsanların birbirlerinin bedenleri hakkında söylediği sözleri de sahiden kırıcı buluyorum. Bilhassa de insanların bu kadar linç etmekten zevk aldığı bir devirde, biz en azından birbirimizi korumalıyız. Vakit zaman polemik ya da öteki bir şey trend olabilir, fark etmez, benim gayem daima kendimi korumaktı.
◊ Neden?
Biz biraz kendimizi tabir etmekte zorlandığımız yılların acılarını yaşadık. Artık toplumsal medya hesaplarımız var. Şartlar eşit, çabucak düzeltme metni yayımlayabiliyoruz. Şimdiki magazin muhabirleri daha kibar ve onlarla irtibat kurmak da daha rahat. Lakin evvelki yıllarda bizi tabir etmeyen, söylemediğimiz şeyler manşet olup büyük puntolarla yazılıyordu, düzeltme bahtımız yoktu. O vakit kendini korumak için geride durmak inançlıydı.
‘İçinde bir uyanma yaşıyorsun ve sen tıpkı sen olarak devam edemiyorsun hayatına’
◊ ‘Aşk-ı Memnu’ her sene tekrar ekranda yayımlanıyor. Çok izleniyor. Bihter karakterini ekranda gördüğünde ne hissediyorsun?
Tekrar tekrar izlemiyorum fakat o vakit çocuk olanlar büyüyüp izlediğinde, mana çıkardığında birinci sefer izleyenlerin
ya da tekrar izleyenlerin duyduğu heyecandan çok memnun oluyorum. Bütün o üretilen yığınların ortasında kaybolmayan projelerden olduğu için bence içinde olan herkes çok şanslı.
◊ Bihter’in dizide öldüğü tarihte hâlâ toplumsal medyada beşerler hüzünlerini lisana getiriyor… Senin hiç rollere bağlanıp çıkamadığın, kendini kaptırdığın oldu mu?
Ruh haline kaptırmak üzere değil. Mesela sinemalar dizilere nazaran daha kısa periyodik çalışma alanları olsa da oynadığın kıssanın, rolün içeriğine nazaran de sende bıraktığı iz farklı olabiliyor. Mesela ‘Güz Sancısı’nda oynadığımda ve bir devir kıssası olarak o yüzleşmeleri yaşadığımda çok etkilenmiştim. “Ben artık o rolden sonra birebir ben değilim” diyebiliyorsun. Bu bu türlü rolden çıkamamak üzere değil de, içinde bir uyanma, farkındalık yaşıyorsun ve sen tıpkı sen olarak devam edemiyorsun hayatına. ‘Benim Dünyam’da da engelli birini oynamak unutulmaz bir tecrübeydi. Artık oradan geçtikten sonra kendinin tahminen daha gelişmiş bir versiyonu olarak devam ediyorsun yoluna.
◊ 20 küsur yıllık mesleğinde oyunculuğun şu an sendeki karşılığı ne?
Oyunculuk birinci yıllarda kendimle yüzleşme yaşadığım, kendimi tedavi ettiğim, yaşadığım tüm anıları benim için kıymetli kılan, kendimi uygun hissettiren, gerçek hayattan hayal dünyalarına kaçıştı. Artık oyunculuk; içsel seyahatim dışında, artık kıssa anlatmanın çok zorlaştığı Türkiye’de, manalı bir şeylerin anlatılmasına katkıda bulunmanın bir sistemi. Bundan sonra da müziklerime gidecek yolda yaratıcı bir kaynak olacak muhakkak ki. Her şey iç içe geçti ve benim için giderek anlamlanıyor, farklılaşıyor ve pahalanıyor.

