“Saat sabahın dördü… Bir iç çekerek yatakta doğruldum, komodinin üzerindeki o artık çok tanıdık olan mide ilacı paketine uzanırken karnımı ovuşturuyordum. Yanımda mışıl mışıl uyuyan eşim Peter üzere ben de uyumak istiyordum fakat yediğim yemeğin ‘mideye oturma’ hissi çok rahatsız ediciydi” diyen Fiona Barnett şunları söyledi:

“Hazımsızlık yaygın bir şikayet; Birleşik Krallık’taki insanların yaklaşık 40%’ını etkiliyor. Ben de bunun menopozla ilgili olup olmadığını merak ediyordum zira östrojen mide astarını korur ve 48 yaşında hormon seviyelerimin düştüğünü biliyordum. Reçetesiz satılan tüm o bilindik ilaçlar işe yaramıyordu.”

Müzik öğretmeni olan Fiona, günlük hayatın koşturmasında, ne yerse yesin ya da hiçbir şey yemese bile o geçmeyen sızıyı her vakit hissediyordu. Yaşadığı şey şiddetli bir ağrı değildi ancak daima oradaydı.

BÜTÜN TESTLER PAK ÇIKTI

Uykusuz geçen o gece Eylül 2019’daydı. Lakin Fiona bu belirtileri birinci sefer yaşamıyordu.

2016’da da tıpkı şikayetlerle doktora gitmişti; yiyeceklerin mideden inmediği ve hafif bir yanma hissi yaşıyordu. O vakitler aile hekimi bunun safra kesesiyle ilgili olabileceğini düşünmüştü, fakat yapılan testler pak çıkmıştı.

Fiona’ya antibiyotik verildi, bunlar işe yaramış üzere görünüyordu. Ayrıyeten ülserlerle irtibatlı mide bakterisi olan helicobacter pylori için de test yapıldı, fakat o da negatif çıktı.

“Ancak üç yıl daha geçmeyen hazımsızlıkla yaşadıktan sonra bir şeylerin zıt gittiğini anladım. Ayrıyeten merdiven çıkarken nefes nefese kaldığımı da fark etmeye başlamıştım. Üflemeli çalgılar çalıyorum ve müzik söylüyorum, yani ciğerlerim kusursuz olmalı” diyen Fiona ekledi:

“O vakitler 48 yaşındaydım, formdaydım, sağlıklıydım ve sigara ya da alkol kullanmıyordum. Bu yüzden kanser aklıma bile gelmedi; bunun yerine, küçük, yönetilebilir, sıradan bir şey olan hiatal herni yahut gastrit olup olmadığını merak ettim. Aile tabibinin muayenehanesinde kendimi düzgün hissetmediğim için ağladığımı hatırlıyorum. Ancak doktor mide koruyucuların işe yaramadığını söyleyerek beni endoskopiye yönlendireceğini belirtti.”

‘ÜLSER OLDUĞUMA İKNAYDIM’

Fiona, 2019’un sonlarında şikayetleri dayanılmaz hale geldiğinde, merdiven çıkarken nefes nefese kaldığımı fark etti.

Ekim 2019’da endoskopi sırasında ekranı izlerken bir santimetreden küçük, hafif kabarık beyazımsı bir alan görüldü. Fiona bunu sıradan bir aft sandı fakat doktor “tipik bir ülsere benzemiyor” diyerek biyopsi aldı.

Endoskopi sonrası Fiona ailesiyle çıktığı gemi tipine çıktı ve burada durumu berbatlaştı.

Fiona, “Karnımın üzerine yatamıyordum, artık yalnızca rahatsızlık değil, ağrı vardı. Deniz tuttuğunda ise kan kusmaya başladım. Hâlâ ‘ülserim kanıyor herhalde’ diye düşünüyordum” dedi.

GERÇEKLE YÜZLEŞTİ: MİDE KANSERİYDİ

Fiona meskene döndüğümde acı gerçekle yüzleşti: Mide kanseriydi.

Gerçek şu ki, ‘yaşam bahtı en düşük’ kanser tiplerinden biri olan mide kanseri ekseriyetle geç teşhis ediliyor, bu yüzden hekimler birinci başta epeyce karamsardı. Fiona’nın kanserin hangi evrede olduğunu şimdi bilmiyorlardı.

Kemoterapi, ameliyat, tekrar kemoterapi diye umutsuzca konuştular. Bu çeşit, çoklukla geç teşhis edilen ve hayatta kalma oranı en düşük kanserlerden biri olarak biliniyor.

MİDESİNİN TAMAMI ALINDI

Fiona şanslıydı ki kanser yayılmamıştı; lakin kurtulması için midesinin tamamının alınması gerekiyordu.

Ameliyattan sonra midesi olmadan yaşamayı öğrenmek zorunda kaldı.

Midemiz, fark ettiğimizden çok daha fazlasını yapar; gıdayı depolar, asit üretir, açlık hormonlarını tetikler. Fiona’nın yediğim her şey artık direkt yemek borusundan ince bağırsağa geçiyordu.

İlk 6 ay yalnızca püre, domates çorbası ve dondurma ile beslenebildim. 20 kilo vererek 70 kilodan 50 kiloya düştü.

Fiona, “Artık asla açlık hissetmiyorum zira beynime bu sinyali gönderen organım yok. Az lakin sık yiyorum, restoranlarda artık yalnızca başlangıç tabağı sipariş ediyorum” dedi.

“Şimdi 6 yıl sonra, hayata daha farklı bir gözle bakıyorum. İş saatlerimi azalttım, daha çok yürüyorum, daha çok seyahat ediyorum Yağmur sonrası toprak kokusunu içime çektiğimde hayatın ne kadar canlı olduğunu hissediyorum” diyen Fiona şunları söyledi:

“Eğer bir şey değişmiyorsa ve içinizde (mecazi değil, sözün tam manasıyla bağırsaklarınızda) bir şeylerin yolunda olmadığını hissediyorsanız, doktora gitmekten vazgeçmeyin.”