Yayımladığı müzikler, kurduğu güçlü görsel dünya ve sahnedeki gücüyle son devrin dikkat çeken isimlerinden Güneş. Onu birinci kere Temmuz 2023’te ‘Ayna’ müziğinin albüm tanıtımında izlemiştim; peformansıyla izleyenleri çok etkilemişti. 26 yaşındaki Güneş, 9 yaşında müzikle ilgilenmeye, 12 yaşındaysa müzik kelamı yazmaya ve beste yapmaya başlamış. ‘Dua’, ‘Suçlarımdan Biri’, ‘NKBI’ ve ‘Yok muydu Vaktin Bana’ üzere milyonlarca dinlenen hit müziklerinin yanı sıra 2022 yılında ‘Atlantis’, 2023’teyse ‘Pop’ albümünü dinleyiciyle buluşturdu. Artık de geçen hafta yayımladığı yeni teklisi ‘Al Ya Da Bırak’la dinleyici karşısında. Sony Music Türkiye etiketiyle çıkan modül, Fransa’da YEEIID mahlasını kullanan Yiğit Karaca’nın yönettiği görüntü klibiyle de ilgi görüyor. Güneş’le buluştuk; müziğinden stiline ve bağlarına derin bir sohbete koyulduk.
‘Al Ya Da Bırak’ şarkın nasıl hislerle ortaya çıktı?
Şarkıyı yaklaşık 1,5 yıl evvel yaptım. Aslında şu an yayımlayacağım birçok parçayı o devirde üretmiştim. Ruhsal olarak epeyce yıpratıcı ve ağır bir süreçti. Evvelki şirketimle yolların ayrılmasıyla ilgili beni zorlayan bir devirden geçiyordum. Yaptığım seçimlerin sonuçlarını kabullenmekte zorlandığım bir vakitti. Parçayı o hislerin içinde yazdım.
İlk dinleyişte aşk müziği üzere…
Genelde modüllerim aşk müziği üzere algılanıyor zira ‘sen’ lisanıyla yazıyorum. Lakin aslında her vakit bir sevgiliye seslenmiyorum. Bu müzik da o denli… Münasebetlerdeki gelgitler üzere dursa da aslında benim içimde yaşadığım bir kararsızlık hali. Kendimi bir yere sabitleyememek, daima oradan oraya kaymak… Aşkta daha sevecen hisler var. Bu daha çok kaotik, hatta toksik bir aşk olabilir lakin. Müziklerimi yazarken bir yaşantıdan besleniyorum, benim için bir manası oluyor. Lakin çıktıktan sonra artık bana ilişkin değil. Her dinleyenin kendi öyküsüne dönüşüyor. O yüzden çok fazla açıklamayı tercih etmiyorum.
Şarkılarında ve kliplerinde risk alan, yenilikçi bir tutumun var. Seni buna iten ne?
Türkiye’de çok güzel sanatkarlar var. O kadar işin, o kadar sanatkarın ortasında gidip tıpkı şeyleri tekrar etmenin tesirli olduğunu düşünmüyorum. Bir işi kendim sevmezsem, heyecanlanmazsam esasen yayımlamam. Klipte bile kurgunun başındaydım. Her basamağında olmak, kendimden kesim katmak istiyorum.
Şarkında ‘Sen olmasan olamam başkasıyla’ kelamı geçiyor. Bu sence bir güç mü, yoksa bir zayıflık mı?
Aslında zayıflık ve ben çok seviyorum zayıflığımı bu türlü bağıra bağıra söylemeyi. Zira kabulleniyorum. Bu bir aşk müziği değil desem de müzik yazarken tek bir duyguya bağlı kalmıyorum. Verse’te (kıta) öbür birinden, nakaratta farklı bir histen bahsedebiliyorum. Zira o duyguyu yalnızca bir alakadan değil, hayatımdaki farklı insanlardan da alıyorum. Aslında şahısları değil, o hissin kendisini yazıyorum. Bu yüzden evet, bir zayıflık ancak birebir vakitte bir güç. Birini bu kadar sevebilmek ve bunu kabul etmek de bir farkındalık.
Şu an hayatında biri var mı?
Hayır, yok.
Birinde seni en çok ne tesirler?
Beni genelde insanların kıssaları etkiliyor. Hayattaki emelleri, o maksat için verdikleri çaba… Şu ana kadar beni etkileyen insanların daima hayatları ilgimi çekti lakin bu, güçlü ya da varlıklı olmakla ilgili değil. Değerli olan, o noktaya gelirken neler yaşadığı ve kendini ne kadar geliştirdiği. Sorgulamadan, ot üzere yaşayan biri beni pek etkilemez.
Peki, yeniden müzikten yola çıkarsak, bir beşerden vazgeçtiğini nasıl hissedersin? O eşik nedir senin için?
Değer görmediğime yüzde yüz inandığım an vazgeçtiğimi anlıyorum. Başta insan sevdiği için birçok sinyali görmezden gelebiliyor. Lakin sahiden bedelsiz hissettiğin an, içeride biraz bile ışık kalmadığında ben soğuyorum. Zira kendimi seviyorum, bunu kendime yapamam.
Herkesin birbirini ‘ghost’ladığı (birinin açıklama yapmaksızın birdenbire alakadan çekilmesi) bir ilgi çağında yaşıyoruz. Nasıl bakıyorsun bu duruma?
Ben de istemeden de olsa ghost’layabiliyorum fakat ghost’lanıyorum da. Bunun günümüzde bu kadar olağanlaştırılması bence en makus şeylerden. Hatta bugün dünyadaki olumsuz gelişmeler ortasında üst sıralara koyarım.
Kalabalık bir hayran kitlen var. Bu sevgi seni besliyor mu yoksa vakit zaman baskı yaratıyor mu?
Bir baskı oluyor fakat makus bir baskı değil. Ne vakit uzaklaşsam ya da ferdî meselelerim öne çıksa, beni uyandıran, tekrar kendime getiren bir tesirleri oluyor. Hem de çok fikirli ve kibarlar. Okuduğum bildiriler o kadar hoş ki… Bu da beni onlar için daha ihtimamlı ve daha âlâ işler yapmaya motive ediyor.
Dinleyicileri nasıl bir albüm bekliyor?
Bu sefer müzik tarafını daha hareketlendirdim. Kelamlar acı verse bile insanları dans ettirebilmek istiyorum. Volga Tamöz’le tekrar çalıştık. İkinci kesim ‘Ekşimtırak’ı 17 Nisan’da yayımlayacağız. Dinleyicilerin ‘Oyun Hamuru’ olarak bildiği ‘Paramparça’nın tamamı da bu albümde olacak. ‘Mutfak’ıysa Berlin’de Nikolai Potthoff’la yaptık. 5 şarkılık albüm 24 Nisan’da çıkıyor, 25 Nisan’da IF Beşiktaş’ta lansman konserimiz var.
‘Dünyayı gezmeyi seviyorum’
Müzik dışında nelerle uğraşıyorsun? Psikolojini sağlıklı tutmak için neler yapıyorsun?
Elimden geleni yapıyorum. Fakat bazen ‘kendime çekidüzen vereyim’ dediğim de oluyor, o vakit antrenman düzgün geliyor. Uzun müddet yalnızca müzikle yaşayan biraz ‘nerd’ (spesifik hobilere takıntılı derecede bağlı, içe dönük kişi) biriydim, artık yavaş yavaş sosyalleşiyorum. Lakin bu kulüp ya da kafeye gitmek üzere değil. Dünyayı gezmeyi seviyorum. Çocukluk arkadaşlarım farklı ülkelerde, onları görmeye gidince aslında gezmiş de oluyorum.
Gezmeyi en sevdiğin kentler hangileri?
Berlin, birinci göz ağrım. Atlantis’in bir kısmını ve yeni 5 şarkılık albümden kimi kesimleri orada yaptım. Müzikte ve grafikte inanılmaz yetenekli beşerler var. En sevdiğim yanıysa rastgele bir kulübe girip makus müzik dinleme ihtimalinin neredeyse olmaması. Londra’nın Avrupa’dan farklı bir gücü var ve ritim olarak İstanbul’a benziyor. Avrupa’da bazen eksikliğini hissettiğim o ‘her an bir şey yapabilme’ hali Londra’da var. Canım sıkılsa çabucak çok âlâ bir konser bulabiliyorum. Şarm El-Şeyh… Dalış yapmayı çok seviyorum ve orada suyun altı sahiden öteki bir dünya. Rengârenk, adeta uzay üzere.
