Göksel’le Teşvikiye’de bir kafede buluşuyoruz. Hiç değişmiyor, fizikî imajı de kibar tutumları da ‘Sabır’ müziğiyle hayatımıza girdiği günden beri daima tıpkı. Artık yeni albümünün heyecanını yaşıyor. Bir kablosuz hoparlör çıkarıyor, bir yandan bana müziklerini dinletirken bir yandan heyecanla yorumları bekliyor. Her müziği özenilmiş, hoş ve hepsi başka öykülerin izlerini taşıyor. Başlıyoruz muhabbete…

◊ Bir evvelki albümden bu yana 11 sene geçmiş. Bu ortada bol bol single çıkardın. Pekala, artık herkesin tek müzik çıkardığı periyotta 12 şarkılık bir albüm yapmaya nasıl yürek ettin?

Bugünün müzik dünyasında 12 şarkılık bir albüm yapmak biraz yürek istiyor galiba. Lakin benim için müziklerimi bir albümle hikâyelendirmek hâlâ çok değerli. Hayatımın bir devrini, içinden geçtiğim ruh hallerimi, yaşadıklarımı anlatabilmemin hazzı farklı. Yeni bir albüm yayımlamak yeni bir doğum, hayatımın yeni bir periyodunun başlangıcı üzere hissettiriyor. Ben albüm geleneğinden gelen bir sanatçıyım. Uzun vakittir müziklerimi yalnızca single yayımlıyordum fakat asıl istediğim buydu. Bir noktada “Tamam artık, vakti geldi” dedim ve son 1,5 yılımı büsbütün bu albüme verdim. Artık dönüp baktığımda çok içime siniyor, bu albümü tamamlamış olmak memnun hissettiriyor.

◊ Bu albüm bize nasıl bir kıssa anlatıyor?

Bu albümde yeniden kentli bir bayanın kıssası var. Yalnızlık var, aşk var, kendimi deştiğim mevzular var, biraz öfke ve isyan da var. Bir yandan da hayatımın son periyodunda yaşadıklarımın izi var diyebilirim. 

◊ Senin nelere isyanın oldu bu albümü hazırladığın vakitlerde?

Ben çok yüksek sesle konuşan biri değilim tahminen lakin yaşadığımız her şeyi çok derinden hissediyorum. Tüm dünyanın yaşadığı bu değişim periyodu, savaşlar… Herkeste olduğu üzere bende de kaygı yaratıyor. Aslında biraz dertli bir imal var. Sanırım bütün o telaşlar; “Bu dünya nereye gidiyor”, “Bizi nasıl bir gelecek bekliyor” üzere çıkış arayışları da albümün ruhuna karıştı.

◊ “Albüm bırakma ve özgürleşme sürecimi anlatıyor” dediğini gördüm. Ruhsal olarak nasıl bırakmalar, özgürleşmeler yaşadın?

Kendimi artık daha rahat söz edebildiğimi hissediyorum. Tahminen yaş aldıkça insan birtakım şeyleri daha az saklıyor. Kendimle ilgili kilitli tuttuğum yerleri bırakmak konusunda daha özgür hissediyorum artık. Özel hayatımda da birtakım değişimler, ayrılıklar oldu şüphesiz.

◊ Yıllardır müzik dünyasındasın. Neden hâlâ kilitli tutuyordun?

Yanlış anlaşılmaktan korkan biriyim aslında. Hassas bir kalbim var ve birilerini kırmaktan da çekiniyorum. “Yanlış bir şey söyler miyim, biri alınır mı, ben üzülür müyüm” derken röportajlarda daha temkinli davrandım. Lakin artık kendimi daha özgür hissediyorum. Dinleyicilerle birlikte uzun yıllar geçirdik, doğal olarak yanlış anlaşılma korkum azaldı. Yeniden de büsbütün çözdüm diyemem, insanın kendiyle ilgili seyahati bitmiyor bence.

◊ Popstar olarak temkinli davranmak ne kadar doğruydu?

Bir yere kadar gerekliydi diye düşünüyorum. Zira ben daha çok müziğimle, müziklerimle konuşulmak istedim daima. Çok fazla ucunu bıraktığınızda insanı yoran, tüketen, yaptığı işin önüne geçen bir yere gidebiliyor o taraf. O yüzden kendi hudutlarımı müdafaayı seçtim diyebilirim.

◊ Hiç oburunu seçip daha çok gündem olsaydım dediğin oldu mu?

Özel hayatını fazla göstererek yaşamak benim mizacıma uygun değil. Müzisyen kimliğimle var olmayı seçtim. Evet, emek gerektiren bir yoldu ve hiç pişmanlık hissetmedim. Dinleyiciyle kurduğum o derin bağın da biraz buradan geldiğini hissediyorum. Karşılıklı bir hürmet oluştu yıllar içinde ve
o bana çok güzel geliyor.

◊ Albümdeki ‘Soy’ şarkında “Beni denetimden çıkar” diyorsun. Olağanda bu kadar kontrollüyken ortada bunu istiyor musun?

Evet, galiba herkes üzere ben de bazen büsbütün bırakmak, denetimden çıkmak, düşünmeden yaşamak istiyorum. Zira çok düşünmek, daima kendini denetim etmek insanı yoruyor. ‘Soy’ bir şeyleri bırakma isteğini anlatıyor aslında. Ben vakit zaman o otokontrolü gevşetme muhtaçlığı duyuyorum. Her vakit denetimli olsaydım, bu tutkulu aşk müziklerini yazamazdım.

‘Mesaj yazmak yerine müzik yazıyorum’

◊ Albümün ismi ‘Rüyaların İşi’. Müziklerinin hayallerle bir ilgisi var mı?

Ben hayallerim üzerine çok çalışmış biriyim. Psikolojiye merakım olduğu için kendi hayallerimi çok irdeledim, yazdım. Düşlerin bilinçaltından geldiğini, bizim bazen farkına varmadığımız çok şeyi bize söylediğini biliyorum. Tıpkı benzerliğin müziklerde da olduğunu fark ettim. Mesela bir müzik yazıyorum, ben o müzikte aşktan bahsettiğimi düşünüyorum lakin sonradan fark ediyorum ki hem bende hem dinleyicide çok daha farklı hisleri tetiklemiş. Bir de yaratıcılık, düşle uyanıklık ortasında bir yerden geliyor. Bunu da çok deneyimledim. Tam uyumak üzereyken bir cümleyi kaydedip uyuduğum ya da uyku ortasında uyanıp yazdığım müzikler var.

◊ Bir sevgilin varken apansız yanından kalkıp, kâğıt-kalem alıp müzik mı yazmaya başlıyorsun?

O yüzden yalnız kalmayı tercih ettim (gülüyor). Önemli söylüyorum, yanımdakini uyandıracağım diye onu yapamamak bana âlâ gelmiyor. Yalnız kaldığım periyotlarda yaratıcı alanım çok daha fazla açılıyor. Fakat albümün ismine dönersem ‘Rüyaların İşi’ cümlesi ‘Bir Cumartesi Gecesi’ müziğinde da geçiyor. Gece yarısı köpeğim Çiko’yu gezdiriyordum. O sırada etrafta herkes eğleniyordu. Biraz da canım sıkkındı. İçimden “Bir cumartesi gecesi, köpeği çıkar, sakinleştiricini al, yat uyu, gerisi düşlerin işi” dedim. Kendi kendime söylediğim dörtlük hoşuma gitti. Albümde kelamlarını en sevdiğim müzik oldu.

◊ Sen bu müzikleri mum ışıkları, şömine ve gitar eşliğinde yazarsın üzere geliyordu bana…

Gitar var, loş ışık kesinlikle oluyor. Lakin hakikaten uykudan uyanıp yazmak çok değerli benim için. ‘Uzaktan’ uyanıp yazdığımı en net hatırladığım müzik. ‘Be Oğlum’ ve ‘Alev Alev’ müziklerinin ikisini çok kızgınken birebir gece yazdım. Duygusal olarak fırtınalı bir geceydi. Ben ileti yazmak yerine müzik yazıyorum.

◊ Bu müzikleri dinleyen adamlar kendilerinden bahsedildiğini anlar mı? Çok güç işleri…

Anlıyor alışılmış (gülüyor). Çok sıkıntı.

‘Bize güzel gelen, bizi güzelleştiren frekanslar var’

◊ Hem analog hem dijital periyotta şöhreti yaşadın. Sence bütün bunlar müzik dünyasını nasıl etkiledi?

Muhakkak yararları oldu, dijital mecralar birinci çıktığında kataloğu bir ortada tuttukları için hoşuma gidiyordu. Müzik dinlemek istediğinde her şeye ulaşılabilir çok kolay, evvelce bunu bulamazdık. Lakin bir yanıyla da algoritmalar müziği çok yönlendiriyor, sayılarla bir yapıtın kıymetinin ölçülüyor olması olumsuz tarafları. Evvelden kaset dinlerdik, kimi müzikler çok hit değildi lakin onları keşfederdik. Artık algoritma onları alta itiyor. Çok değerli yeni müzisyen arkadaşların işlerinin ön plana çıkması zorlaştı. Baht yapıtı birkaçı fırlayabiliyor. Bir de dinleyiciyi süratli tüketime yöneltti. O yüzden süratli hızlı single’lar çıkıyor. Beşerler aslında her şeyden çok çabuk sıkılıyor. Tekrar de dinleyici yeterli şarkıyı bir yerlerden bulup çıkarıyor. Genç jenerasyon, 20 sene evvel yayımlanmış şarkıyı bulup onu viral yapabiliyor. Demek ki hâlâ dijital bir şey yerine insan ögesiyle yapılmış, âlâ müzik, stüdyo kaydı dinlemek istiyorlar.

◊ YouTube’da bir klibin çok tıklanması sence o işin nitekim yeterli olduğunun bir delili mı?

2015’te YouTube çok ön plandaydı. O sıra benim hiç tıklanmayan müziklerim şu anda en çok söylenen müziklerim. Yani o manipülasyonlar
ya da o tıklanmalar aslında anlık… Vakit içerisinde beşerler dinliyor.

◊ Sen hiç tıklanma satın aldın mı?

Öyle bir şey yapmam. İçime sinmez, hem de vakitle onu gerçek dinleyicinin bulup dinleyeceğini biliyorum.

◊ Yapay zekâ ve müzik münasebetine nasıl bakıyorsun?

Geçen gün bir konserde canlı büyük orkestra dinledim, o enstrümanların yaydığı frekansın bedenimde yarattığı tesir o kadar büyüktü ki, bunun yerini hiçbir şey alamaz dedim. Bize âlâ gelen, bizi uygunlaştıran frekanslar var… Yapay zekâ esasen var olanları toparlayıp çıkarıyor, bir noktada sıkışıp kalacak. Yalnız insanı bu kadar kolaylığın tembelleştirebileceğini düşünüyorum. Zira yetenek geliştirilebilen bir şey. Yıllarca enstrümanlarını çalmak için çalışmış beşerler var. Bu kadar kolay yapılıyorsa ona yaptırayım diye diye körelirsin.

‘Âşık olmayı seven bir kadınım’

◊ Bu albümde ne kadar aşk var?

Bir epey var, ben âşık olmayı seven bir bayanım.

◊ Şimdilerde âşık mısın?

Hayır zira gücüm, konsantrasyonum bu albümde. Lakin muhakkak olmuyor bu işler biliyorsun.

◊ Bu kadar aşk sözleri yazmış birinin aşk tarifi ne?

Tarifi çok sıkıntı bir şey. Ancak ben güya aşk yaşadığım kişinin ruhuna karışıyormuşum üzere hissediyorum. Tıpkı vakitte kendim de karışıyor, altüst oluyorum. Fakat o kadar birine karıştığında ondan ve kendi karışıklığından çok şey öğreniyorsun. O yüzden aşk acıtsa da bence herkese yeterli geliyor. Lakin bir noktada o aşk, öldürücü toksik aşka vardı mı, ki oralara ben de düşmüşümdür, kendini kollayıp bir dur demek gerekiyor.

◊ Pekala, nasıl biri senin kalbini çalar?

Ben aslında fizikî özelliklerinden çok ruhsal özelliklerine çekildim. Standartdışı, yaratıcı tarafları olan beşerlerle vakit geçirmekten keyif alıyorum. Sanatkarlarla daha âlâ anlaşıyorum sanırım. Ben de duygusal ve çocuksu bir karaktere sahibim. Alışılmış iki kişi de bu türlü olunca çok kolay şeylerin bile birlikte üstesinden gelemeyebiliyorsun. O yüzden bundan sonrası için artık doktor mu olur, mühendis mi olur… Kainattan talep ediyorum (gülüyor).

◊ Albümdeki ‘İmkânsızım’ müziğinde “Aşkın imkânsızlığına âşığım artık ben” diyorsun. İnsan imkânsızlığa âşık oluyor mu?

Artık olmayacağını biliyorsun lakin ona âşık olma durumuna bağımlı hale geliyorsun. Bu da başıma geldi.

‘Normalde çok kahkaha atan biriyim’

◊ Duygusal müziklerinden ötürü bana melankolik bir havan varmış üzere geliyor. Melankolik misin?

Bu müziklerin getirdiği bir algı. Doğal kimi dönemlerimde çok melankolik olabiliyorum lakin olağanda çok kahkaha atan biriyim. Gülerim ve güldürürüm. Sevinçli masaları severim, muzipliklerimi birtakım müziklerde da hissediyor olabilirsin. Slow müziklerim, mesela ‘Depresyondayım’ falan da aslında muzip bir müzikti, herkes çok ciddiye aldı, tahminen fark edemediler ya da ben röportajlarımda çok uslu durduğum için o denli algılandı.

◊ Yıllardır tanışıyoruz. Daima çok kibar ve nahifsin. Her an kırılabilecek üzeresin. Sesini çok çıkaranın duyulduğu bu dünyada zorlanmıyor musun?

Benim sessiz bir gücüm var. Bakma, göründüğüm kadar da sakin değilim aslında.

◊ Fotoğraflarda bu sefer seksi bir Göksel var…

Öyle mi diyorsun?

◊ Evet, bilhassa beyaz gömlekli karelerde… Nasıl hissettiğin bir dönemdesin?

İyi hissediyorum, yıllarla yeterli baş ettiğimi düşünüyorum. O zira bence bir güç sorunu. Onun dışında çok uzun vakittir istediğim bir şeyi gerçekleştiriyor olmak bana yeterli geliyor. Bir de, inanmayacaksın, röportaj yapmayı özlemişim. Uzun vakittir bu türlü şeyler yapmıyordum, hoşuma gitti, bana uygun hissettirdi. Bir de 17 Mayıs İzmir Kültür Park Açıkhava Tiyatrosu, 22 Mayıs Konya Selçuklu Kongre Merkezi ve 22 Haziran Harbiye Açıkhava Tiyatrosu konserleri olacak, onların heyecanını yaşıyorum.

‘Bunun bir iş olduğunu çok geç öğrendim’

◊ 29 yıl evvel seni birinci şarkın ‘Sabır’la tanıdık. Bir geçmiş muhasebesi yapsan seni en zorlayan neydi?

Bunun bir iş olduğunu çok geç öğrendim. Hele birinci çıktığımda zannediyordum ki
ben hoş müzik söylediğim için her şey şahane gidecek. Halbuki bir iş üzere düşünüp iş üzere yönetmek gerekiyormuş. Vakit içerisinde öğrendim. Şu anda da pek hoş baş edebiliyorum.

◊ Evet, aslında birinci kere albümünün de imalcisi sen oldun. Bu bir müzikçiye ne katıyor?

Evet, Soles Müzik isminde bir imal şirketi kurdum. Aslında yapımcıların geri planda ne kadar çok şey hallettiğini şahsen deneyimledim. Yeniden Avrupa Müzik’le de işbirliği içerisindeyiz. Takviye ve fikirlerini alıyorum. Lakin bu, haklarına sahip olduğum birinci albümüm olacak. O manada benim için çok değerli. Hoş ve yorucu bir deneyim. Her ayrıntısına hâkim olmak, dijital seyahatini deneyimlemek hakikaten heyecanlı.

◊ En sıkıntı taraflarından biri neydi senin için bu mesleğin?

Bence bir bayan için en sıkıntı tarafı özel hayatını mesleğinle birlikte yürütmek. Çok güç oluyor nitekim. Hem özel hayat hem kendi vaktimden çok ödün veriyorum. Uyumadığım vakitlerde çalışıyorum. Ben beste de yaptığım ve stüdyoda da çok vakit geçirdiğim için ekstra tahminen biraz fazla yüküm oluyor olabilir. Bu türlü olunca özel hayatına ve yanındaki bireye de bir noktaya kadar vakit ayırabiliyorsun. Oralar beni üzdü zira bağ seviyorum.

◊ Sence en yanlış anlaşıldığın şey ne oldu?

Çok kontrollüydüm, pek yanlış anlaşılmaya müsaade vermedim. Tahminen depresif olduğum düşünülmüş olabilir.