6 yıl ortadan sonra yeni albümünüz yayınlandı. İsmi “Tabula Rasa”. Ne demek?

– Latince yeni başlangıç, yeni bir nefes demek. Babamın bana söylediği bir söz vardı; “Bir kitabı kapat, ondan sonra diğer kitabı okumaya başla”. Bana o lafı hatırlatıyor.

 Bu isimde bir müzik yok lakin albümde değil mi?

– Yok. Lakin ben “tabula rasa”yı birinci kere duyunca, manasını da duyunca “Benim hayatımda bu türlü bir şey olması lazım” dedim. Biliyorsunuz bayağı üzücü şeyler yaşadım. Biraz güneş, biraz bahar girsin yeniden hayatımıza diye albüme bu türlü bir isim vermek istedim.

 Bu albümde Karsu’nun hangi ruh halini görüyoruz?

– Aslında bütün müziklerde bir kıssa var. 1’den 11’inci müziğe kadar bir kıssa anlatılıyor. Hayat bazen kırılgan, bazen üzücü olabiliyor ancak umutlu olman lazım. Bu iletisi veriyoruz.

Siz hayata daima umutla bakanlardansınız o vakit…

– Bir bardak var, yarısı dolu. Ben boş olan tarafı değil, doluyu görmek isterim.

Fotoğraflar: Levent KULU – Mekan: Galataport İstanbul

TURNE 30 EKİM’DE İSTANBUL’DA BAŞLIYOR

 Çıkış müziğinizin ismi “Una Corda”. Pekala o ne demek?

– Aslında müzik lisanında bir nota. Müzikte birinci baştan sonuna kadar bir tane keman yalnızca bir tane notayı sonuna kadar tutuyor. Bunu da bir ileti üzere gördüm; hiç bırakmamak, daima devam etmek. “Hedeflerini bırakma” diye bir bildiri var. O nota “Una Corda”.

◊ Klibin senaryosu size aitmiş. Nasıl bir senaryo?

– Gerçek, bütün müziği kendim ürettiğim, prodüktörlüğünü de kendim yaptığım, bu şarkıyı yaparken nasıl bir şey istediğimi başımda kurduğum için kendim yazmak istedim. Özgürlük verdi bu bana ve öykümü tam anlatmış üzere oldum. “Una Corda” klibinde çok hoş bildiriler var. Nar var mesela; rahmetin simgesi. Gül var, annemin ismi; güller de çok hoştur ancak dikenleri var, dikkat etmen lazım. Daima bu türlü derinden iletileri var. Albümdeki öbür müziklere da klip çekeceğiz.

◊ Konser turneniz ne vakit başlıyor?

– 30 Ekim’de İstanbul’da başlayacak. Eskişehir, Bursa, İzmir’i gezip Ankara’da bitireceğiz.

◊ Küçük bir bebeğiniz var. Bu tempo bebekle birlikte nasıl olacak?

– Doğumdan evvelki hafta albümü bitirdim. Değişik bir hayatım olacağı için bitirmeliyim dedim. Bebek de turneye gelecek, annem ve babam da gelecek.

AMACIM SANAT YAPMAK ÜRETMEK ÇOK GÜZEL

◊ 6 yıl sonra albüm yayınladınız. Artık daha çok single tercih ediliyor, günümüz kurallarında albüm çıkarmak yavuz bir hareket değil mi?

– Bir müzik yapayım da herkes gelsin diye bakmıyorum. Bir öykü, bir sanat yapmak istiyorum. Üretmek inanılmaz hoş bir şey. Hayatıma hoş bir güç katıyor.

◊ Sahne öncesi ritüelleriniz var mı?

– Yok. Sakin bir ortam olsun, hoş bir yemek yiyeyim, kâfi.

◊ Hem Türkiye’de hem de yurtdışında çalışmalar yapıyorsunuz. Burada ve orada aldığınız tepkiler ortasında ne üzere farklar var?

– Ülkenin havası ne kadar sıcaksa beşerler o kadar sıcak oluyor. Avrupa’ya ne kadar gidersen, beşerler o kadar soğuk. Müziği çok seviyorlar lakin sakince dinliyorlar.

‘HAYIR’ DENMESİ BENİ MOTİVE EDER

◊ Siz Amsterdam’da babanızın restoranında piyano çalmaya başlamışsınız. Artık müziğinizi dünya dinliyor. O vakitler bu noktayı hayal ediyor muydunuz?

– Keşke o günlere dönüp, o yaştaki Karsu’nun kulağına “Binlerce şahsa çalacaksın” diyebilseydim… Babamın restoranına 100 kişi sığıyordu. Hoş bir restorandı, orada konser vermek de öbür bir histi. Bugünleri hayal ediyordum. 15 yıl evvel birinci defa Türkiye’ye geldim, menajerim Yılmaz Bey’le buluştum. Birinci kere Türkiye’de sahneye çıkacaktım; CRR sahnesinde. Salon boş olacak diye çekiniyordum. Lakin çok kalabalıktı.

◊ O günkü heyecan nasıldı pekala?

– Salonun dolu olacağına inanmıyordum. İnsanların seslerini duyunca zıplaya zıplaya sahneye çıkmıştım.

◊ Öykünüz çok farklı; konservatuvara alınmıyorsunuz, o vakit sizi okula almayan hocalarınız, yıllar sonra bir caz şenliğinde sizi dinlemeye geliyorlar. Siz müziğe de küsebilirdiniz ancak pes etmeyip yolunuza devam ettiniz…

– Birisinin “hayır” demesi beni daha çok motive ediyor. Hâlâ öyleyim. Birisi bana “çok zor” desin, daha çok güç sarf ediyorum olsun diye.

◊ Farklı ülkelerde müzik yapmak hangi taraflarıyla sizi zorluyor?

– Türkiye’de Türkçe konuşurken zorlanıyorum. Avrupa’da her vakit sana bir etiket yapıştırmak istiyorlar. “Sen Türk’sün”, “Cazcısın” filan diyorlar. Türkiye’de bu daha hür. Karsu olarak seni kabul ediyorlar.

◊ Yabancı bir belgeselci sizin belgeselinizi çekmiş yıllar evvel. Bu nasıl bir histi?

– Tuhaf. Kendini beyazperdede görüyorsun. 19 yaşındaydım çıktığında. Biraz da baskı yarattı aslında. 19 yaşında Hollanda’nın en büyük sinema şenliğinin açılışında gösterildi. Herkes benim aile hayatımı, annemle tartışmamı görüyordu. İnanılmaz bir şey. O belgeselle Fas’a, Avrupa’ya, Brezilya’ya gittik. Beşerler benim hayatımı neden merak etsin diyordum o vakitler. Fakat herkes çok beğendi.

◊ Hatay’dan Hollanda’ya göç etmeseydiniz, şu an ne yapıyor olurdunuz sizce?

– Dedem işi için Hollanda’ya göç etmeseydi herhalde Hatay’da kalırdım, köy kızı olurdum. Esasen bizim köyümüz olan Karsu Köyü’nde doğardım. Piyanoyla tahminen hiç buluşmazdım. Ancak üretmeyi çok seviyorum.

Mesela orada doğan kuzenlerimden biri besin mühendisliği okudu, oburu fotoğraf öğretmeni oldu. Çok hoş meslekleri var. Kendime yaratıcı bir şey bulurdum üretmek için.

DEPREMDE 4 KUŞAK KAYBETTİM

◊ 6 Şubat zelzelesinde ailenizden çok kişiyi kaybettiniz. Akabinde oraya yardım çalışmaları yapmaya başladınız. Karsu Foundation isminde bir vakıf kurdunuz, müzik okulu projeniz de olduğunu söylemiştiniz. Şu an ne durumda oradaki çalışmalar?

– Ben yemek kitabı çıkaracaktım. Sarsıntı oldu. Hataylı olduğum için ailemizde çok kayıp oldu. Ne yapabiliriz dedik. En çok muhtaçlık olan paraydı. Kitabın satışından elde edilen gelirle hoş projeler yapalım istedik. Hatay’da müzik meskeni açtık. Anneler için dikiş nakış atölyesi açtık.

◊ Sık gidebiliyor musunuz Hatay’a?

– Sarsıntıdan sonra üç sefer gidebildim. Ben dört jenerasyon kaybettim. Nenem, halam, kuzenim, yeğenlerim… Bu acı kalbimde; küçük bir yere itiyorum ki şu anda konuşabiliyorum. Ben zelzelesi yaşamadım lakin Hollanda’da inanılmaz bir biçimde “Hemen yardım etmeliyiz” moduna girdik.

◊ Yaraları da sardınız orada…

– Kendi yaralarımızı da sardık. Evlenecektim fakat çekiniyordum. “Neyi kutlayacağız” diyordum. Halamı aradık, “Erteleyin lakin çok da ertelemeyin, zira biz de bir gün yeniden dans etmek istiyoruz. Biz hiç mi hayatı kutlamayacağız?” dedi. Ailemden bir sürü kişi Hatay’dan Hollanda’ya birinci kere bu vesileyle geldi.

BENİMLE YAŞAMAK KOLAY DEĞİL

◊ Eşinizle aranızdaki nasıl bir aşk?

– Hoş, güya her vakit böyleymiş üzere bir his. Çok güveniyorum. Bizim münasebetimizde birbirimize çok hürmetimiz var. Doğal ki tartışırız bazen ancak birbirimizi kırmamaya çalışırız. Benimle yaşamak kolay değil. Gerilimli bir hayat yaşıyorum. Bazen baskı altındaymışım üzere hissediyorum. Konserin âlâ gitmesi lazım, işlerin yeterli gitmesi lazım. Bir arada çok gülüyoruz. Hobilerimiz tıpkı, o çok hoş. Başka alanlarımız da var. Onun farklı hobileri var, benim farklı. Eşim restoranda yemek yemeyi hiç sevmezdi. Birinci birlikte çıktığımızda şoke oldum. Benim eşim 3 günlük makarna yapar, yüzde 50’sini buzluğa atar. Ben ise kahvaltı yaparken “Akşama ne yiyeceğiz?” diyorum. O hâlâ adapte olamadı bu duruma. Ben de ondan çok şey öğrendim. O olimpiyat kayakçısı. Mesela karda bir dünya olduğunu ben hiç bilmiyordum.

AŞKTAN PATLAMA YAŞIYORUM

◊ Oğlunuz Blues nisan ayında dünyaya geldi. Nasıl gidiyor bebekli hayat?

– Bugün birinci defa uzun vakit ondan başka kaldım.

◊ Kaç saat oldu?

– 12 saat. Eşim ve babam bakıyor. Benim 30 yaşına kadar hiç anne olma hayalim yoktu. Daima müzik yapacağım diyordum. Bir düzeye geldikten sonra, eşimle tanıştım ve dedim ki; “Sen çocuklarımın babası olacaksın herhalde”! Lakin o vakit tekrar çocuk düşünmüyordum. Akışına bıraktık. Pat diye gebe kalınca gerilime girdim. Artık diyorum ki keşke yıllar öncesine dönüp kendime anlatabilsem ne kadar hoş bir his olduğunu. Mesela genç anne babalar daima “Çok güç, geceleri kalkıyorsun” diyorlar. Evet, dün gece dört defa kalktım. Ancak bu güneş benim konutumda. Aşktan patlama yaşıyorum bazen. O denli hoş oğlum var ki!

◊ Anne olmadan öncesi ve sonrasını nasıl yorumlarsınız?

– Ben şahsî olarak çok değişmedim. Çalışkanlığım tıpkı, hayallerim birebir ancak hayatım değişti. Odak noktam değişti. Dünyadaki en çok sevdiğim erkek eşimdi. Artık ikimiz birebir düzeyde yeni birisini çok seviyoruz. Eşim de benimle birebir histe.

ERKEK ANNESİ OLACAĞIMI HİSSEDİYORDUM

◊ Bebek bağlantınızı nasıl etkiledi?

– Çok uygun bir kadro olduk.

◊ Eşiniz konutta yardımcı mı?

– İkimiz yapıyoruz her şeyi.

◊ Nasıl bir baba sizce?

– Olağanüstü. “Mike esasen bir babaydı fakat çocuğu yoktu, artık çocuğu oldu” diyor arkadaşlarımız. Ben erkek annesi olacağımı hissediyordum. O ise “Kızımız olacak” diyordu. Ultrasona girince erkek dediler, “Ben biliyordum zaten” dedim. Eşim şoke oldu.

◊ İkinciye kısmet diyelim…

– Dördüncü de olsun boş ver, bakarız.

◊ Daha çok çocuk istiyorsunuz yani!

– 100 tane! Arkadaşlarım “Sen bekle, dişi çıkarken gör, yürüyünce gör” filan diyor fakat şu an çok hoş.