Süper Lig’in 12. haftasında öne çıkanlarını Hürriyet muharrirleri Güntekin Onay, Mehmet Arslan, Fırat Aydınus ve Uğur Meleke, Futbol Kurulu’nda masaya yatırdı.
1-) Son 6 resmi maçta 5 galibiyet, 1 beraberlik alan F.Bahçe’nin çıkışını nasıl okuyorsunuz? Bu çıkışta aslan hissesi Tedesco’nun mu?
UĞUR MELEKE: SARAN-TEDESCO CENTiLMENLiĞiNiN ESERi
Fenerbahçe’deki değişimi iki ana başlıkta açıklayabilirim. Birincisi, Koç-Ilıcalı-Mourinho mazeret timinin yerini Saran-Tedesco centilmenliğinin alması. Kimse sağlıklı nefes alamıyordu eski lider periyodunda. Artık herkesin nefes alabildiğini, saha içine odaklanabildiğini, mazeret üretmek yerine işini yaptığını gözlemliyorum.
GÜNTEKİN ONAY: UZUN Müddettir ARADIĞI ÖZGÜVENi BULDU
Fenerbahçe’de idare ve hoca değişikliğinden sonra daha fazla huzur ve memnunluk var. Bu da sonuçlara yansıyor. Bilhassa Stuttgart ve Beşiktaş galibiyetleri F.Bahçe’nin çehresini büsbütün değiştirdi. Özgüven, bir futbol ekibi için en kıymetli faktörlerden birisidir. F.Bahçe, futbol olarak hâlâ istenilen düzeyde değil tahminen fakat uzun müddettir aradığı özgüveni nihayet buldu

FIRAT AYDINUS: FENERBAHÇE ARTIK DAHA OLGUN BiR TAKIM
Kesinlikle o denli. F.Bahçe yalnızca sonuç manasında değil, oyun bütünlüğü açısından da dönüşüm yaşıyor. Bu dönüşümün merkezinde de elbet Tedesco var. Bu çıkışın bir öteki boyutu da mental yine yapılanma. F.Bahçe, birkaç hafta evvel saha içinde panikleyen bir manzara verirken, bugün daha olgun bir kadro hüviyetinde.
MEHMET ARSLAN: KEŞKE MOURiNHO DAHA EVVEL GÖNDERiLSEYDi
Bu F.Bahçe’yi izledikçe, “Boyun posun devrilsin Mourinho” diyorum. Kusursuz mi oynuyor F.Bahçe? Hayır. Lakin uğraş ediyor hem de vefatına. Oyuncular keyifli. Mourinho bu ekibi tüketmiş. Keşke Ali Koç, Acun Ilıcalı’ya kulak verip daha evvel gönderseydi Portekizli’yi. İlişkin olduğu yere (!) yere, futbolun çöplüğüne.
2-) Lider Galatasaray, ligde 7 gün içinde 2 maçta 5 puan yitirdi. Bu kaybı ve Buruk’un Kocaeli’deki 4-4-2 tercihini nasıl değerlendiriyorsunuz?
MEHMET ARSLAN: HER KADRO KAYBEDER LAKİN BU TÜRLÜ GÖZ NAZARAN OLMAZ
Her ekip puan kaybeder lakin bu türlü göz nazaran göre kaybetmez. Mauro İcardi’yi keyifli etmek, onu küstürmek istemiyor Okan Buruk. Bunu anlıyorum lakin İcardi ve Osimhen’i oynatınca da orta alanı kaybediyor, o ünlü rakip alanda pres futbolunu oynayamıyorsunuz. Bu durumda Okan Buruk’un bir karar vermesi gerekecek. Ya İcardi’yi yedek beklemeye ikna edecek (Eğer başarmaz ve oyuncu sorun çıkarırsa) ya da ocak ayında onunla vedalaşacak. Galatasaray 2 santrforla oynarsa ateşle oynar.
UĞUR MELEKE: OKAN BURUK’UN Takımı, KOCAELi’Yi HiÇ iZLEMEMiŞ GiBiYDi
Kocaelispor-Galatasaray maçının en kısa özetini şöyle yapabilirim: Selçuk İnan, Okan Buruk’u mat etti. Selçuk Hoca oyuncularını maça pek yeterli hazırlamış, ikili gayretlerde çok ciddilerdi. Her topa yüzde yüzle girdiler. Ve önde baskı yapıp Galatasaray’ı kusura zorladılar. Okan Buruk’un grubuysa Kocaelispor’u hayatlarında hiç izlememiş gibilerdi adeta. Sağ açık Agyei, daha bir hafta evvel Başakşehir’in solunu felç etmişti. Birebir Agyei bu defa de Galatasaray’ın solunu koridora çevirdi. Ve bu oyuncuyu birinci kere izliyor gibilerdi.

FIRAT AYDINUS: HAMLE SINIRINI GÜÇLENDiRMEK iSTERKEN ORTA SAHAYI ZAYIFLATTI
Mauro İcardi-Victor Osimhen ikilisini birebir anda alana sürmek, atak çizgisini güçlendirirken doğal olarak orta alandaki dinamizmi ve dengeyi zayıflattı. Kocaelispor karşısında Galatasaray baskı kuramadı, topa sahip olsa da üçüncü bölgede temas kurmakta zorlandı. Şampiyonlar Ligi ve Süper Lig trafiğinde Galatasaray, yedi gün içinde üst üste iki maçta beş puan bırakarak büyük bir avantajı elinden kaçırdı. Son 5 maç 7 puan kayıp. Son 3 yılda Galatasaray bu türlü bir süreci hiç yaşamamıştı…
GÜNTEKİN ONAY: OSiMHEN DIŞINDAKi BÜTÜN OYUNCULAR YORGUN VE FORMSUZ
Okan Buruk çok zeki bir teknik adam. Tıpkı vakitte güzel de bir taktisyen. Fakat Kocaeli maçına klasik bir 4-4-2 nizamında çift santrforla başlaması, orta sahanın merkezinde rakibine karşı bir kişi eksik kalması ve fizikî olarak asla hazır olmayan İcardi’yi maçın sonuna kadar alanda tutması Buruk’un yanlışlarıydı. Teknik adamların bazen planları tutmayabilir. Lakin baktı ki, işler yolunda gitmiyor, İcardi’yi çıkartıp Sara yahut bir öbür orta saha ile oyunu ve formasyonu değiştirebilirdi. Galatasaray’da bir diğer sorun; Osimhen haricindeki tüm oyuncuların yorgun ve formsuz olmalarıydı.
3-) Beşiktaş, Antalya’da birinci yarıdaki futboluyla göz doldurdu. Kartal’ın oyununu ve Rafa Silva hakkında kopan gürültüyü nasıl değerlendiriyorsunuz?
FIRAT AYDINUS: RAFA SiLVA’NIN KALiTESi GRUBUN EN BÜYÜK SERMAYESi
Beşiktaş’ın Antalya’daki performansı, birinci 45 dakikada ışık saçsa da 90 dakikaya yayıldığında o itimat hissini tam manasıyla veremedi. Bu da aslında dönemin genel özeti: parlayan anlar, akabinde gelen dalgalanmalar. “İki ileri bir geri” tarifi bu ekibin ruh halini de, taraftarın hissini da çok net anlatıyor. Zira bir oyun planı filizlenir üzere olduğunda, ya fizikî düşüş ya da mental kopuş o umudu törpülüyor. Rafa Silva’nın taraftarla kurduğu bağ ve ferdi kalitesi, bu grubun en büyük sermayesi. Fakat Silva’nın parlaması kadar, bu ışıltının sürdürülebilmesi de değerli. İşte burada Sergen Yalçın faktörü devreye giriyor. Yalçın, oyuncunun hem özgüvenini hem oyun merkezindeki aktifliğini gerçek yönlendirirse, Silva yalnızca bir yıldız değil, grubun oyun kimliğini belirleyen ana figür olabilir
GÜNTEKİN ONAY: PAULiSTA iLE DJALO’NUN BiRBiRiNi TAMAMLADIĞINI GÖRDÜK
Rafa Silva konusunda kulüp resmi bir açıklama yapmadı. Sakatlığı yüzünden oynamadığı yazılıp çizildi. Fakat Beşiktaş’ın Rafa Silva, Orkun ve Emirhan yokken oynadığı futbol, aldığı sonuç dönem başından beri aranılan bir şeydi. Beşiktaş kısım bölüm âlâ maçlar çıkartıyordu lakin bilhassa ikinci yarılarda oyunun denetimini rakiplere veriyordu. Ayrıyeten Paulista ile DJalo’nun birbirlerini tamamlayan bir ikili olduğunu gördük. Cerny’nin çabucak her maçta gole yönelik katkı yapması da Beşiktaş açısından sevindirici.

UĞUR MELEKE: SERGEN YALÇIN BEŞiKTAŞ’IN TAKIMINA HAKSIZLIK YAPIYOR
Rafa ilva’dan başlayayım. Beşiktaş’ın yalnızca bu yılının değil, yakın tarihin en bedelli oyuncularından biri. Bu oyuncuyu medya yoluyla itibarsızlaştırmayı hakikat bulmuyorum. Saha içindeki çalışkanlığı, takımdaşlığı ve karakteriyle bence bu muameleyi hak etmiyor. Ayrıyeten Sergen Yalçın, Beşiktaş’ın bugünkü takımına, Rafa’ya, Cerny’ye, Bilal’e, Ndidi-Orkun’a, Paulista’ya, Cengiz’e haksızlık yapıyor. Bize 2-3 transfer periyodu gerekli demek, bu kadroyu biraz hafife almak demek maalesef.
MEHMET ARSLAN: RAFA SiLVA EKSELANSLARI LÜTFEDiP OYNUYOR SANKi!
Geçtiğimiz hafta Hürriyet’te yer alan kontrat kaidelerini okudum Rafa Silva’nın. Beşiktaş o denli ödünler vermiş ki, “Ekselansları” lütfedip oynuyor güya. Hiç bir lider, hoca ve futbolcu bir kulübün üstünde değildir. Ne demek “Ben salonda çalışmam.” Bu neye benziyor biliyor musunuz. Hani trafikte siz kilometrelerce kurallara uyar beklersiniz, uyanığın biri sol şeritten gelip en öne geçer ya. Sizi enayi üzere hissettirir. Rafa da kadro arkadaşları ve hocasına bu muameleyi yapıp, her hafta oynamayı istiyor. Pes!
4-) Montella’nın takım tercihlerini nasıl değerlendiriyorsunuz? Bilhassa İrfan Can, Yusuf Sarı ve Aral Şimşir’in davetlerini nasıl buldunuz?
GÜNTEKİN ONAY: KENAN, ARDA, HAKAN GARANTi Öbürleri DEĞiŞiYOR
Montella’nın akış açısını artık biliyoruz. Başında bir ulusal ekip havuzu var. Alana süreceği 11 oyuncu ve onların birkaç alternatifi belirli. Esasen Kenan, Arda Güler, Hakan Çalhanoğlu üzere isimlerin yeri garanti. Bunun dışında form durumuna nazaran İsmail yahut Orkun’dan birisi talih buluyor. Barış Alper, Kerem ve Yunus için de hangisi formda ise rakibe nazaran onu oynatıyor. Takıma çağrılan öbür isimler bir çeşit mükâfatlandırma ve “Ben sizin performansınızı takip ediyorum” manasına geliyor. Can Uzun dahil, birinci 11’de oynamıyorsa nedeni bu. Ofansif oynamamız gereken, favori olduğumuz Bulgaristan maçına çıkacağız. Yenersek, İspanya ile liderlik için oynama talihimiz da var. Lakin gaye maçımız olağan ki 3 puan almamızın koşul olduğu Bulgaristan maçı.
UĞUR MELEKE: ARAL ŞiMŞiR’i ADAY TAKIMA DAVET ETMESi PEK YERiNDE
Montella’ya katılırım-katılmam, orada değilim ben. Lakin Montella’yı anlıyorum. Tekraren söyledim, bir milli takım kulübü oluşturmak istiyor. Oyuncularından hürmet istiyor lakin onlara hürmet da gösteriyor. Onları kolay kaybetmek istemiyor. İrfan Can Kahveci daveti bu çerçevede değerlendirilmeli. Ayrıyeten kapalı bir kulüp kurup dışarıdan kimseyi almayan bir düzenek yaratmak da kelam konusu olamaz elbette. Avrupa Ligi önderi Midtjyyland’ın sol açığı Aral Şimşir daveti de çok yerinde.

MEHMET ARSLAN: ViNCENZO MONTELLA iNANDIĞI iSiMLERDEN ASLA VAZGEÇMiYOR
Samet Akaydin Fenerbahçe’de yedek beklerken ve hatta oynama talihi hiç yokken bile onu ulusal ekibe çağırdı Vincenzo Montella. İnandığı oyunculardan vazgeçmiyor. İrfan Can Kahveci için de geçerli bu. Şayet ekibinizi bir teknik yöneticiye teslim ediyorsanız onun tercihlerine hürmet duyacaksınız. Bu tercihler için Montella’yı eleştirenlerin hiçbiri bu oyuncuları onun kadar takip etmedi, etmiyor. Hasebiyle ben İtalyan teknik yöneticisi başarılı buluyor ve oyuncu tercihlerine hürmet duyuyorum.
FIRAT AYDINUS: HEM KISA HEM UZUN VADELi PLANLAR YAPIP UYGULUYOR
Montella, tecrübeli isimlerle genç futbolcular ortasında bir istikrar kurmaya çalışıyor. Bilhassa 2026 Dünya Kupası elemelerindeki kritik maçlar öncesi riskleri minimize ederken birebir vakitte kadronun uzun vadeli yapı taşlarını da yerleştirmeye çalışıyor. Bu takım tercihi, hem kısa vadede sonuç odaklı hem de uzun vadede ulusal kadronun sürdürülebilir rekabet gücünü artırma niyetini yansıtıyor.
🇹🇷 A Millî Takımımız, Bulgaristan maçı öncesi ilk antrenmanını gerçekleştirdi.pic.twitter.com/lRGocV4X3K
— Spor Arena (@sporarena) November 10, 2025

