Uluslararası bir araştırma takımı, virüs bedende parçalanırken geriye kalan birtakım protein parçacıklarının yalnızca iltihabı körüklemekle kalmayıp, birebir vakitte bağışıklık sisteminin kritik hücrelerine ziyan verebileceğini öne sürüyor.

HÜCRELER NEDEN AMAÇ?

Araştırmacılara nazaran bu “kalıntı” kesimler, hücre zarındaki makul bir yapıya tutunmayı seviyor. Bilhassa “dikenli”, yıldız üzere uzantılı ya da çok sayıda çıkıntısı olan hücreler daha fazla etkileniyor. Bu kümeye, bedenin erken ihtar sistemi üzere çalışan dendritik hücreler ile enfekte hücreleri yok etmede rol alan CD4+ ve CD8+ T hücreleri de dahil. Grup, daha evvel de Uzun COVID’de T hücrelerinde azalma görüldüğünü, yeni bulguların bu tabloya mümkün bir sistem eklediğini aktarıyor.

OMİCRON FARKI

Çalışmada dikkat çeken bir öteki nokta da varyantlar ortası fark. Araştırmacılar, Omicron varyantının bedende daha çeşitli protein modülüne ayrışabildiğini, lakin bu kesimlerin kimi değerli bağışıklık hücrelerini “öldürme” kapasitesinin daha düşük olabileceğini belirtiyor. Bu argüman, Omicron’un çok bulaşıcı olmasına karşın evvelki dalgalara kıyasla neden daha az ağır seyirle anıldığına dair muhtemel açıklamalardan biri olarak sunuluyor.

UZUN COVID GERÇEĞİ

Araştırmacılar, pandeminin gündemden düşmüş olmasına karşın Uzun COVID’in hâlâ önemli bir yük oluşturduğuna dikkat çekiyor. Bilhassa tekrar enfeksiyonların riskleri artırabileceğine dair bulguların da tartışıldığını hatırlatıyorlar. Uzmanlar, yeni sonuçların Uzun COVID’i anlamada kıymetli bir adım olabileceğini; lakin hangi modüllerin kimlerde, hangi şartlarda daha tesirli olduğunun netleşmesi için daha fazla doğrulama çalışmasına gereksinim bulunduğunu vurguluyor.