“Yıllardır bana ‘yoğun’ ve ‘kalabalık’ göğüslerim olduğu söyleniyordu… Bu bir iltifat değil, onları daima müşahede altında tutmam gerektiğin dair bir uyarıydı” diye başlamıştı söze…

New Yorker dergisi için kaleme aldığı makalede göğüs kanserine yakalandığını açıklayan ünlü oyuncu Amanda Peet bu teşhisi aldığında içinde bulunduğu kuvvetli durumu da mecmua okuyucuları ve hayranlarıyla dürüstçe paylaştı.
Aslında her altı ayda bir doktor kontrolünden geçen yıldız isim son gittiği denetimde yeniden rutin bir muayeneden geçeceğini düşünürken tabibin ultrasonda bir aykırılık gördüğünü söylemesiyle çabucak biyopsiye alındı.

Tümör küçük olsa da yayılıp yayılmadığını öğrenmek için birçok testten geçen Amanda Peet bu süreçte anne ve babasının son günlerini yaşadıklarını biliyor ve uzun mühlet evvel boşandıkları için başka bakımevlerinde kalan annesi ve babası ortasında koşturup duruyordu.

“Annemi bakımevine haziran ayında yatırmıştık, lakin babam daha yeni oraya gitmişti, bir hafta evvel. Bu yüzden onun evvel gideceğini beklemiyorduk. New York’a uçtum. Babam son nefesini vermeden evvel yetişemedim, fakat cenazesinde orada olabildim.”

2006 yılından beri David Benioff’la evli olan üç çocuk annesi ünlü oyuncu babasının cenazesinden döner dönmez kanserinin birinci evre olduğunu ve tedaviye başlaması gerektiğini öğrenecekti.
Memesinde öteki bir düzgün huylu kitle daha bulundu ve tedavi olarak lumpektomi ve radyoterapi uygulanmasına karar verildi.
Amanda Peet tüm bunları yaşarken annesi ocak ayında vefat etti…

“Morfinin tesiri çok geç başlıyordu ve annem tavana bakıp inliyordu, bu yüzden görüş alanına girmek için yatağına tırmandım. Göz göze geldik ve o sustu, sonra da güya birkaç dakika sürmüş üzere birbirimize bakmaya devam ettik.”
54 yaşındaki Amanda Peet, babasının mevtini yahut kendi kanser teşhisini, Parkinson hastalığının ileri evresinde olan annesine açıklayacak gücü bulamadığını itiraf etmişti.

“Beni hâlâ tanıyordu ve bazen sorularıma ‘evet’ yahut ‘hayır’ diye karşılık veriyordu, lakin her vakit boş bakışlara geri dönüyordu. Ona babamı da kendi hastalığımı da söyleyemedim.”



