Çalışma, NASA Goddard Uzay Uçuş Merkezi araştırmacısı Alexander Pavlov liderliğinde yürütüldü. Curiosity keşif aracının incelediği Cumberland çamurtaşında 30–50 ppb (milyarda bir) seviyesinde alkan tespit edilmişti.

Ancak kayaç yaklaşık 80 milyon yıl boyunca Mars yüzeyinde kozmik radyasyona maruz kaldı. Grup, laboratuvar radyoliz deneylerinden yararlanarak bu moleküllerin vakit içinde nasıl parçalandığını modelledi. Hesaplamalara nazaran taşın birinci hâlindeki organik içerik 120 ila 7 bin 700 ppm (milyonda bir) aralığında olabilir.

KAYNAK TARTIŞMASI

Araştırmacılar, bu kadar yüksek bir başlangıç konsantrasyonunun sadece biyolojik olmayan süreçlerle açıklanıp açıklanamayacağını test etti. Muhtemel sistemler ortasında gezegenlerarası toz taşınımı, meteoritler, atmosferik pus çökelleri, hidrotermal kimya ve serpantinleşme üzere jeokimyasal tepkiler yer alıyor.

Ancak bu süreçlerin toplam katkısı bile modelle hesaplanan üst hudut bedellere yaklaşamadı. Çalışmada, “Uzun zincirli alkanların bu derece yüksek konsantrasyonları, antik Mars’ta bilinen birkaç abiyotik kaynakla dengeli görünmüyor” denildi.

HAYAT TEZİ YOK

Bilim insanları net bir “Mars’ta hayat bulundu” sonucuna varmıyor. Modellemeler, radyasyonun organik molekülleri ne süratle parçaladığına dair varsayımlara dayanıyor. Ayrıyeten Mars’ta şimdi bilinmeyen abiyotik sentez yolları da olabilir.

Bununla birlikte alkanların, Dünya’da çoğunlukla biyolojik süreçlerle üretilen uzun zincirli yağ asitlerinin kesimleri olabileceği ihtimali dikkat çekiyor. Mars’ta organik moleküllerin varlığı esasen biliniyordu; yeni çalışma, bu moleküllerin ölçüsünün ve kökeninin yine kıymetlendirilmesi gerektiğini ortaya koyuyor.