Dilan Çiçek Deniz, memleketler arası moda ve sanat yayını Numéro’nun Türkiye edisyonunun birinci sayısında yer aldı. Lise yıllarında tiyatroya başladığını belirten ünlü oyuncu “O yıllarda sizi sahneye çeken motivasyon neydi” sorusuna cevap verdi:
“İlk tiyatro ödülümü 17 yaşımda aldım lakin sahneyle münasebetim çok daha evvel başladı. Yedi yaşındayken bu dünyayla haşır neşir olmaya başlamıştım. Annem bir oyun yönetiyordu: ‘Sevgili Tabip.’ Bütün replikleri ezberlemiş, dekor kurulumuna yardım etmiş, her provaya ve temsile gitmiştim. O dünyanın büyüsü beni içine çekti. Motivasyon yanlışsız söz olmayabilir benim için. Daha çok bir içgüdüydü.”
Küçük yaştan beri şiir yazdığını da belirten Dilan Çiçek Deniz “Sizce şiir yazmak ve erken yaşta şiirle tanışmak hayata bakışınızı ve mesleğinizi ne istikamette dönüştürdü” sorusuna “Şiir, edebiyat çeşitleri içinde tahminen de en zoru. Yalnızca yazması değil, anlayanının az oluşu da onu zorlaştırıyor. Birinci okuduğumda içimde bir şey uyandırmıştı. Evvel merak saldım, sonra gecenin bir yarısı ‘şiirim geldi’ diye annemi uyandırmaya başladım. Birlikte kalkıp yazardık. Hayata daha dikkatle bakmayı öğretti bana” diye cevap verdi.

Dünyaya daha farklı bakıyorum
Oyuncu “Numéro Istanbul’un birinci sayısının konsepti boşluğa atlamak. Sizce bu hissi hayatta en çok hangi anlarda yakalarız” sorusuna samimi bir karşılık verdi:
“Bir yerde okumuştum: Yükseklik endişemiz yokmuş, atlayabilme endişemiz varmış. Bunu okuduğumdan beri dünyaya daha farklı bakıyorum. Yüksek bir yere çıkıp aşağı baktığımızda başımızın dönmesinin sebebi, özgür irademizle baş başa kaldığımız o kısacık an olabilir. Ben yapı prestijiyle anksiyeteye yatkın biriyim. Ne vakit huzursuz hissetsem Kierkegaard’ın kelamı gelir aklıma: ‘Anksiyete, özgürlüğün baş dönmesidir.’ O baş dönmesini bir zayıflık değil, potansiyel olarak görmeye çalışıyorum. Atlayabilme değil; başarabilme potansiyeli.”


İŞİN OMURGASI OLMAK UYGUN GELDİ
Geçen yıl ‘Dilan Hakkında Konuşmalıyız’ sinemasıyla yapımcılığa adım atan Dilan Deniz Çiçek, “Kamera önünde değil, gerisinde olma tecrübesi size neler öğretti” sorusuna karşılık verdi: “Bir işin yüzü olmaktansa omurgası olmayı deneyimlemek bana çok uygun geldi. Yaratım sürecinden dağıtıma kadar işin diğer bir tarafında olmak beni besledi.”
Duygusal hafızam değişiyor
‘Amadeus’ isimli oyunda Constanze Weber’i canlandıran Dilan Çiçek Deniz “Bir rolün yıllar içinde üstüne koyarak büyüdüğünü düşünmüyorum. Derinleşerek büyüyor. Metin tıpkı kalıyor lakin ben birebir kalmıyorum. Duygusal hafızam değişiyor, yaşanmışlıklarım artıyor, dünyaya bakışım dönüşüyor. Münasebetiyle Constanze de birebir kalmıyor” diye konuştu. Oyuncu senaryo yazmak istediğini de söyledi: “Henüz bir senaryo yazmadım ancak denemek istiyorum. Öykü anlatma dileği baki.”


