◊ “Ruh Hassası” güzel olsun. 13 müzik, 13 farklı ruh hali var albümde. Bu ruh halleri ne kadar müddette albüme dönüştü?

– 2-3 sene. 1 yıl “Nasıl bir şey olsun, albüm mü, single mı?” sorularıyla geçti. 1 yılı de stüdyoda gece gündüz çalışarak… Stüdyoya kapandım. Üst katımda kalan ailemi 4 gün görmediğim oldu. Arkadaşlarımın doğum gününü unuttuğum, kardeşlerimin düğününe gidemediğim, bir anda o gün konserimin olduğunu hatırladığım vs…

◊ Yoğun konser temposunda bir de albüm yapmak yürek işi olmuş…

– Şu dönemde albüm akıl işi değil. Kime söylesem “Emin misin abi, tek müzik tek müzik gitsen?” dedi. Fakat döndüm bir kendime baktım; üreten adamsın, tek müzikle bir öykü anlatacağına albümle bir sürü kıssa anlatabilirsin dedim.

Fotoğraflar: Murat ŞAKA

RUH HASTASI DEĞİL RUH HASSASIYIZ

◊ Albümün ismi nereden aklınıza geldi?

– Herkes şöyle değil mi şu anda; “Anksiyetem tuttu, ilacımı verin, hastayım”! Bu “hasta” bireylere baktığım vakit aslında hiçbirinin hasta olmadığını fark ettim. Hepsinin kırıldığı bir nokta var ve toparlanmaya çalışıyorlar. Aslında hasta değiliz. Hassaslıktan ötürü bir şeylere reaksiyon veriyoruz. O vakit bu albümün ismi “Ruh Hassası” olacak dedim. “Ruh Hastası diyecekler” dediler, “Desinler, daha güzel, düzeltirim” dedim.

◊ Siz hangi mevzularda hassassınız?

– Adalet konusunda çok hassasım. En büyük muhasebe orası. Karşı tarafı anlamak zorunda değilsin. O da seni anlamak zorunda değil. Ancak orada bir çizgi var, o çizgiyi öğrendiysen sorun yok. Öğrenmediysen, hayat esasen bir halde öğretiyor.

◊ Bu bilince erişmek ne kadar sürdü?

– 48 yıl! Deneye deneye, nazaran göre. Gençliğimde isyan ettiğim vakitler çok oldu. En büyük okul hayat okulu işte. Öğreniyorsun… Bunu genç arkadaşlara da söylüyorum. İstediğiniz mükafatın farkında mısınız? İnsanların sevgisini kazanıyor, el üstünde tutuluyorsunuz, maddi olarak rahatlıyorsunuz… Hak ediş olması lazım. O hak ediş için de çabalamanız gerekiyor. En değerlisi “Oldum” dememeniz gerekiyor. Birinci olmak istersen, bir gün kaybeden de olursun. Fakat bir yarışa girmezsen, hiçbir vakit kaybeden olmazsın.

◊ Sizin hiç birileriyle yarıştığınız periyot olmadı mı?

– Daima kendimle yarıştım. Benim en büyük problemim kendim olmak. Birini örnek almadım. Hoşuma giden şeyleri kendime devşirdim lakin hiçbir vakit birini kopyalayarak hareket etmedim. Ne kıyafetimde, ne kendimde, ne müziğimde. Birine benzememek, birini andırmamak, özgün olmak benim işimi daha da zorlaştırıyor aslında.

◊ Konserlere yük verdiniz. “Keşke daha evvel başlasaydım” diyor musunuz?

– Yok, tam vaktinde başladım. Daha evvel yapmamamın bir nedeni varmış. Bir defa şu anki kadar denetimli olmazdım. Zira meczup doluyum. Özgürlüğüme düşkünüm. Beni asla parayla kandıramazsın. Ben birinci evvel paylaşmak için dünyaya gelmişim.

◊ Türkiye’nin en tanınan sanatkarlarının sesinden onlarca, tahminen de yüzlerce müziğinizi dinliyoruz. Bu nasıl bir yetenek?

– Ben müzik olmuşum. Benim kalbim kalem olmuş artık. Atarken yazıyor. Bir şeye gerek yok. Allah’ın verdiği bir yetenek var lakin bence asıl yeteneğim empati kurmak. Sahiden dinlerim, anlamaya çalışırım. Ve çok kıssanın içerisinde bulundum. Çok öykü dinledim. Ben gezerim. Her yerdeyim. İşin tekniğini, formunu okulda öğrenirsin ancak yazacak öyküyü okulda öğrenemezsin. Müzikte de “tavır” deriz biz ona. Hal için sokağa inmen lazım.

ALBÜMDEKİ “JÜLİDE” MELEK MOSSO’NUN KEDİSİ

◊ “Hicaz Sevda” müziğinizde “Yedi cihan gelse bir araya, seninle yan yana gelmem artık” diyorsunuz. Sizin için alaka bittiyse, geri dönüşü olmaz mı?

– Benim bir şeyi bitirmem zordur. Hatta bittiğini görür, evvel talih ve vakit veririm. Canım da yanar lakin bir an var, o andan sonra tanımam. Bende nitekim geriye dönüş yok.

◊ Lakin “Jülide” müziğinde tam aykırısı; “Dön neredeysem belalım, kabulüm tüm zararın” diyorsunuz…

– Jülide kim biliyor musun? Melek Mosso’nun kaybolan kedisi. Jülide aslında meyilliydi gitmeye. Arada bir kayboluyordu. Son gidişi uzun sürdü. Arıyoruz, yok. Melek’e “Bir fotoğrafını yolla da paylaşalım” dedim. Tam paylaşacağım, o an işte empati yaptım. Şarkıyı baştan sona kediye yazdım. Jülide’yi anlatıyor, onun anısı.

◊ Melek Mosso dinleyince ne dedi?

– Ağladı… Tahminen gelir diye umduk lakin Jülide’den hâlâ haber yok.

AŞK, KENDİNİ KONTROL EDEMEME HALİ

◊ Pekala bunu aşka evirirsek, karşınızdaki kişiyi her şeyiyle kabul eder misiniz?

– Ben çok affediciyim. Ve bu mevzuda büyük konuşmamayı öğrendim. O denli seversin ki gözün birçok şeyi görmez. Esasen görüyorsan âşık değilsindir. Aşkta bir şeylerin zıt gitmesi gerekiyor. Yoksa o aşk olmuyor. Aşk kendini denetim edememe halidir.

◊ Müziğe dönelim. Rap müziğe olan ilgiyi nasıl değerlendiriyorsunuz?

– Hepimiz müzik söyleyemiyoruz ancak konuşabiliyoruz. Rap’te de müzik söylenmiyor konuşuluyor ya, ilginin sebebi bu kadar kolay. Bir sıkışmışlık vardı rap’te, eninde sonunda patlayacaktı. Bir yerden yürüyecekti.

◊ Yükselişi sizi şaşırtmadı yani…

– Şaşırtmadı. Beni yapay zekâ da şaşırtmıyor. Hatta şu an yapay zekâyla düşülen yanılgıları görüyorum, kahkahalarla gülüyorum. Bir şey tanınan olduğu vakit uygunundan evvel berbatı patlar. Vakit geçtikçe orada hakikaten kalması gereken, öyküsü olanlar kalır. Rap’te de çok sevdiğim inanılmaz muharrirler var. Yeni jenerasyonda Gazapizm’e bayılırım. Lakin ben Ceza’cıyımdır.

◊ Rap demişken; Kanye West konseriyle ilgili polemikleri takip edebildiniz mi?

– Yok ancak o olayda asıl gerçeği herkes gözden kaçırıyor. Adam geldi, ritüel yaptı, 120 bin kişiyi topladı. Dünyanın en yetenekli müzisyenlerinden biri. Lakin hizmet ettiği şeye baktığım vakit, açıkçası ben dinlememeyi tercih ediyorum. Asıl alınması gereken ders ise şu; 3-5 bin kişilik konserler dolmazken bu adam burada 120 bin şahsa bileti nasıl kesiyor? Bunu başarmasını sağlayan güç ne? Buna dikkat etmek lazım…

SEZEN BENİM ÇOCUKLUK HAYALİM

◊ “Hamdolsun”da back vokal Sezen Aksu… Bu iş birliği nasıl doğdu?

– Ben çocukluğumdan beri Sezen Aksu’yla çalışma hayali kurdum. Bir gün tanıştık. Kestirim ettiğimin daha ötesinde, çok büyük bir yüreğe sahip. Simge’nin söylediği “Yankı”yı yaptık bir arada. Albümü yaparken de “Hamdolsun”u yazdım. Nakaratta kafamın içerisinde Sezen Aksu’yu duydum. İçimden bir ses “gönder” dedi. Gönderdim. “Düet diyorsun?” diye karşılık yazdı. Kalbim heyecandan ağzıma geldi. O gün telefonda 1.5 saat konuştuk. Aradan 1-2 ay geçti, gecenin bir yarısı bildiri geldi. Şarkıyı okumuş, yollamış, altına da “Back vokal Sezen Aksu yazarsın” yazmış. Aradım, teşekkür ettim. Benim için onur her şeyden evvel. Büyük bir hatıra.

ORGANİK ERSAY GELİYOR

◊ Başka projeniz var mı?

– Serdar Ortaç’ın “Saygı” projesinde bir müzik söyleyeceğim. Bunu birinci kere açıklıyorum. Hoş bir konuşma hazırladım Serdar Ağabeyimize. Maneviyatını şöyle bir yükseltip kendine getirelim. Bir de “Organik Ersay” projem var.

◊ Organik Ersay projesi nedir?

– Maxi hit denilen, önü alınamamış müzikler vardır. Onlardan 45 adedini seçtik. 2000-2002’lerden bu yana farklı sanatçı arkadaşlarıma verdiğim bu müziklerin akustik hallerini Ersay Üner’den tekrar bir dinleyelim dedik.

◊ Ne vakit çıkacak?

– Eylülde başlarız. Ekim ayından itibaren YouTube’da tek müzik, tek müzik olarak yayınlarız. Bu sene dinleyicimi Ersay Üner bombardımanına tutacağım. Hem konserlerle, hem müziklerle… Mesela bir Bostancı Şov Merkezi konseri yaptık, 20 günde 3 bin bilet kestik. Ankara Congresium konserinde de yoğun ilgiyle karşılaştık. Dinleyicimle aile olduk. Şimdi bunu büyütmek, daha çok dost biriktirmek istiyorum. Bu sevgiyi gördükçe ben her vakit daha fazlasını veriyorum. Sevgiyle çalışıyorum zira. Öbür bir ham maddem yok.

Hayatımın her devrinde çok hoş şeyler yaşadım. Aksini de yaşadım fakat yolumdan, fikrimden, kurallarımdan, vicdanımdan vazgeçmedim. Çok kişi kaybettim. Çok iş de kaybetmiş olabilirim fakat kendimden ödün vermiyorum. Beni hiç kimseye karşı oynarken göremezsin.