Bu yıl 4’üncüsü ‘Modern Dünyada Çocuk: Riskleri Anlamak, Potansiyeli Özgürleştirmek’ temasıyla düzenlenen Memleketler arası Montessori Zirvesi’nde, süratli gelişen dünyada çocukların karşı karşıya kaldığı riskler ve onların potansiyelini açığa çıkarmanın değeri ele alındı. Tepeye katılan Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin, Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’ta yaşanan okul hücumlarına dikkat çekerek bu yaşananların akabinde çocukların dünyasına dikkatle eğilmek gerektiğini belirtti. Çağdaş dünyada çocukların epeyce imkana sahip olduğunu ancak tıpkı vakitte onların önemli imtihanlardan geçtiğini lisana getiren Bakan Tekin, şöyle konuştu:

ÇOCUKLARIN DOĞAL GELİŞİM SÜRECİ ZORLAŞTI
“Son günlerde yaşadıklarımız, çocuklarımıza ne kadar büyük bir dikkatle eğilmemiz gerektiğini, aileyi, okulu ve toplumu bu başlık etrafında ne kadar sağlam bir hassasiyetle buluşturmamız icap ettiğini bir defa daha gösterdi. Bugün çocuklarımız, bilgiden yoksun kalmak bir yana, maruz kaldığı şeylerin çokluğu altında tarafını tayin etmekte zorlanan bir jenerasyon hâline geldi. Telefonun, tabletin, toplumsal medyanın ve kesintisiz içerik akışının çocuklarımızın dikkatine, lisanına, dilek dünyasına, hayaline ve hayata bakışına nüfuz ettiği bir devirden geçiyoruz. Gündelik hayatın sertleşen üslubu, tahammül eşiği düşen bağlantılar, her şeyi süratle tüketmeye alışmış zihinler, çocuklarımızın yavaş yavaş olgunlaşmasına imkân tanıyan doğal gelişim sürecini zorluyor. Bu sebeple bugün çocukluk problemini konuşurken müfredatın, yolun veya teknik önlemlerin ötesine geçen daha büyük bir sorumlulukla yüz yüzeyiz.

YETİŞKİNLERE BAKARAK BÜYÜYORLAR
Hepimiz biliyoruz ki evlatlarımız, en çok bizim onlara ve birbirimize nasıl davrandığımıza bakarak büyüyor. Kendilerine verdiğimiz nasihatten evvel, konutun içinde kurduğumuz lisanı, öfke anında gösterdiğimiz hali, sokakta sergilediğimiz muameleyi, ekranda olağanlaştırdığımız davranışları görüyorlar. Ekranlarda aşağılamanın, teşhirin ve linç kültürünün bu kadar kolay dolanıma girdiği bir vakitte, çocuklarımız neyin güç, neyin kabalık, neyin cüret, neyin zorbalık olduğunu net biçimde ayırt etmekte zorlanıyor. Bu sebeple okul bahçesinde, koridorda, sınıf kapısında karşımıza çıkan taşkınlığı tek bir çocuğun anlık öfkesiyle açıklayamayız. Orada bizim kurduğumuz hayatın, gevşettiğimiz hudutların, ihmal ettiğimiz terbiyenin, çoğalttığımız sertliğin ve dijital dünyanın çocuklarımızın ruhuna taşıdığı hoyratlığın hissesi vardır. Çocuklarımızın lisanında öfke büyüyorsa, evvel kendi lisanımıza bakacağız. Tahammül zayıflıyorsa, evvel kendi ilgilerimizi gözden geçireceğiz.

KUŞATICI YAKLAŞIMI GÜÇLENDİRDİK
Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli ile maksadımız evlatlarımızın bilgisini maharetle, hünerini kıymetle, bedelini de hayatla buluşturan bütüncül bir eğitim iklimini kökleştirmek. Çağdaş çocukluğun yükü, bugün en görünür biçimde bağımlılık eğilimlerinde, dijital savrulmada, okuldan ve hayattan geri çekilmede kendini hissettiriyor. Biz de bu tablo karşısında bağımlılıkla çabayı çocuklarımızın iyiliği, karakter gelişimi ve okul aidiyetiyle birlikte ele aldık. Dijital İyilik Projesi’yle teknoloji karşısında savunmasız kalan iç dünyayı daha yakından gözeten bir muhafaza yaklaşımı geliştirdik. Bununla birlikte, rehberlik, risk izleme ve erken müdahale kapasitemizi de daha güçlü hâle getirdik. Çocuklarımızın karşı karşıya kaldığı kırılganlık alanlarını, okuldan kopma risklerini, davranış örüntülerini ve takviye gereksinimini daha yakından izleyen bir yapı kurmaya çaba ettik. Böylelikle probleme dair işaretleri erkenden fark eden, okulun nabzını tutan, rehberlik muhtaçlığını görünür kılan ve vaktinde takviye sunan daha kuşatıcı bir yaklaşımı güçlendirdik.”